ايمان كه اعظم نعم الهى است نائل شديد البته مشمول رحمتهاى غير متناهى او خواهيد بود و يكى از تفضلات بزرگ الهى در حق شما اينست كه
أَنَّهُ مَنْ عَمِلَ مِنْكُمْ سُوءاً
معصيتى چه كبيره و چه صغيره چه قليله چه كثيره و لو بعدد ريگهاى بيابان ، برگهاى درختان ، قطرات باران ، عدد ستارگان باشد بجهالة البته مؤمن معصيت او از روى حماقت و جهالت است و مراد از جهل مقابل عقل است كه در باب عقل و جهل اخبار بسيارى داريم نه جهل مقابل علم ، و جنود عقل و جهل كه عبارت از اخلاق حميده و رذيله باشد مذكور است در كافى و غير آن ، و در خبر تفسير عقل را فرموده
( العقل ما عبد به الرحمن و اكتسب به الجنان )
و كلمه انّه مطابق سياهى قرآن در هر دو موضع بفتح است و لكن بعضى بكسر قرائت كردهاند و بعضى مختلف و معتبر همان سياهى است .
ثُمَّ تابَ مِنْ بَعْدِهِ
پشيمان شود زيرا آخرين حدّ ايمان كه اولين درجات كفر است اينست كه عاصى به معصيت خود فرحناك باشد چنانچه در حديث نقل شده
وَ أَصْلَحَ
كه علامت توبه است كه انسانى كه از معاصى پشيمان گردد تبديل بعبادات صالحه مىكند بنده عاصى بنده صالح شود .
فَأَنَّهُ غَفُورٌ
از معاصى او گذشت مىكند و مستور ميفرمايد و عفو مينمايد رحيم بواسطه ايمانش مشمول رحمت واسعه الهيه مىشود چنانچه گفتيم قابليت رحمت پيدا مىكند و چون فاعل رحمت تام الفاعلية است وقتى كه قابل هم تام القابليه باشد البته رحمت شامل او مىشود
[ سوره الأنعام ( 6 ) : آيه 55 ]
وَ كَذلِكَ نُفَصِّلُ الْآياتِ وَ لِتَسْتَبِينَ سَبِيلُ الْمُجْرِمِينَ ( 55 )
و همين نحوه براى شما تفصيل ميدهيم آيات را و هراينه ظاهر مىشود براى شما طريقه گنهكاران .