قطع بصدق پيدا ميكنند از خصوصياتى كه در طرف مشاهده كردند مثل حضرت امير المؤمنين عليه السّلام و عليا عليّه خديجه كه به مجرد دعوى حضرت رسالت پذيرفتند و احتياج به اقامه معجزه نداشتند بلكه بسيارى بواسطه اخلاق حميده آن حضرت ايمان آوردند و در انبياء بوده چنين افرادى مثل لوط نسبت بابراهيم و هارون نسبت بموسى و امثال اينها
[ سوره الأعراف ( 7 ) : آيه 107 ]
فَأَلْقى عَصاهُ فَإِذا هِيَ ثُعْبانٌ مُبِينٌ ( 107 )
پس انداخت موسى عصاى خود را پس ناگاه آن عصا اژدهايى بسيار ظاهر و هويدا شد .
فَأَلْقى عَصاهُ
در موضوع اين عصا گفتند عصائى بود كه حضرت آدم از بهشت آورده بود و بميراث يدا بيد در انبياء سير داشت تا به حضرت شعيب رسيد و جزو ودايع انبياء بود بضميمه عصاهاى هر يك يك انبياء كه چهل عصا نزد شعيب بميراث رسيده بود موقعى كه حضرت موسى را استيجار نمود براى گوسفندان به او گفت يكى از اين عصاها را بردار براى گوسفند چرانى اين عصا بدست موسى آمد شعيب از از او گرفت و در ميان عصاها گذاشت و گفت يكى را بردار همين عصا آمد تا سه مرتبه و اين در دست انبياء سير كرد تا بدست پيغمبر اكرم صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم رسيد و از او بامير المؤمنين عليه السّلام و جزو ودايع امامت شد و الآن خدمت حضرت بقية اللَّه ( عج ) است و پس از ظهور در دست مبارك آن حضرت است و آثار بسيار از او ظاهر ميفرمايد ، و اصلا درباره عصا دست گرفتن اخبار بسيارى داريم حتى دارد
من بلغ الاربعين و لم يتعصّ فقد عصى
بخصوص از لوز مرّ اگر باشد و بالاخص براى مسافرت كه در خبر است از امير المؤمنين از حضرت رسول صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم فرمود
( من خرج فى سفر و معه عصا من لوز مرّ آمنه اللَّه من كلّ سبع ضار و من كلّ لصّ