و اما اگر مرده بيايند
وَ إِنْ يَكُنْ مَيْتَةً
تعبير بياء براى رجوع ضمير يكن به كلمه ما فى بطون است
فَهُمْ فِيهِ شُرَكاءُ
ذكور و اناث هر دو در حلّية اكل مشترك هستند اختصاص ببعضى دون بعضى ندارد .
سَيَجْزِيهِمْ وَصْفَهُمْ
جزاء دو مفعوليست هم مفعول به ، وصفهم مفعول له است يعنى جزاء دادن آنها را براى اين توصيف كه بدعت و افتراء است داده مىشود
كل بدعة فى النار
يعنى اهل البدعة كه مبدع باشد بسبب بدعتش در آتش است
إِنَّهُ حَكِيمٌ
افعالش تابع حكم و مصالح است عليم عالم بجميع خصوصيات است هر كه را مستحق عذاب ميداند به قدر استحقاق عذاب مىكند .
[ سوره الأنعام ( 6 ) : آيه 140 ]
قَدْ خَسِرَ الَّذِينَ قَتَلُوا أَوْلادَهُمْ سَفَهاً بِغَيْرِ عِلْمٍ وَ حَرَّمُوا ما رَزَقَهُمُ اللَّهُ افْتِراءً عَلَى اللَّهِ قَدْ ضَلُّوا وَ ما كانُوا مُهْتَدِينَ ( 140 )
بتحقيق زيانكار شدند كسانى كه كشتند اولاد خود را از روى حماقت و سفاهت بدون علم و حرام كردند آنچه را كه روزى داد آنها را خداوند افتراء بستن بر خدا بتحقيق گمراه شدند و نبودند از هدايت شدگان .
قَدْ خَسِرَ الَّذِينَ قَتَلُوا أَوْلادَهُمْ
تاجر در امر تجارت احتياج بيك سرمايه دارد كه به كار تجارت زند ، و اين سه قسم تصور مىشود : يك قسم نفع ميبرد اگر سرمايه هزار باشد دو هزار مىشود و يك قسم نه نفع ميبرد نه ضرر همان هزار كه سرمايه بود باقيست بلسان عوام راست و مايه جسته و يك قسم ضرر ميبرد كه همان هزار سرمايه هم از دست رفته بلكه ورشكست شده و طلبكار زيادى هم پيدا كرده آن را خسران ميگويند اهل ضلالت و كفر و فسق سرمايه عمر را در اين تجارتخانه دنيا از دست داده و هيچ نفعى بر آخرت خود نبرده بلكه طلبكارى مثل خالق و ساير مخلوقات كه عبارت از حق اللَّه و حق الناس باشد هم پيدا كرده چنانچه قتل اولاد