آخر الحديث )
كه در مقدمه تفسير در باب فضيلت قرآن شرح شده .
وَ تَرَكْتُمْ ما خَوَّلْناكُمْ
و واميگذاريد و تعبير بما خوّلناكم براى تنبّه به اينكه آنچه در دنيا داشتهايد از خود شما نبوده خداوند عنايت فرموده و بنحو امانت چهار روزى بدست شما دادهاند و خواهند از شما گرفت و بدست ديگران داد سعدى عليه الرحمة ميگويد :
ايكه در پشت زمينى همه وقت آن تو نيست * ديگران در رحم مادر و پشت پدرند
وَراءَ ظُهُورِكُمْ
موقعى كه رو بمرگ رفتيد پشت به دنيا كردهايد دنيا و آنچه در دنيا است عقب سر شما است ميگذاريد و ميرويد .
وَ ما نَرى مَعَكُمْ شُفَعاءَكُمُ
شفع مقابل وتر بمعنى جفت است يعنى آنهايى كه با شما بودند از پدر و مادر و اولاد ، ارحام ، ازواج ، لشگر ، خدم ، اصدقاء اخوان يك نفر آنها با شما در قبر نميآيد و تنها وارد قبر ميشويد
الَّذِينَ زَعَمْتُمْ أَنَّهُمْ فِيكُمْ شُرَكاءُ
آن كسانى كه گمان ميبرديد در مورد شما و كارها و مقاصد شما شركت و نصرت و اعانت ميكنند و حاضر به خدمت هستند .
لَقَدْ تَقَطَّعَ بَيْنَكُمْ
قطع بمعنى جدايى است مقابل وصل لذا قواطع نماز را گفتند نميگذارند اجزاء لاحقه باجزاء سابقه وصل شود ، بين به معناى فاصله ميان دو چيز است ، بعضى گفتند بين در اينجا بمعنى وصل است و مراد در آيه قطع وصل است لكن اين توهّم فاسد است زيرا هر دو چيز و لو كمال ارتباط داشته باشند بالاخره يك ما به الامتيازى دارند كه آن فصل بينهما است و لو ما به الاشتراك هم داشته باشند لذا حكماء گفتند نوع مركب از جنس و فصل است جنس ما به الاشتراك بين انواع و فصل ما به الامتياز حتى در افراد يك نوع كه در جنس و فصل اشتراك دارند خصوصيات فرديه را عوارض شخصيه ما به الامتياز آنها است و يكى از ادله توحيد همين است كه اگر متعدد باشند تركيب لازم ميآيد از ما به الاشتراك