2 - آنكه بگويد كه بر من وحى نازل مىشود و حال آنكه چيزى بر او نازل نشده
أَوْ قالَ أُوحِيَ إِلَيَّ وَ لَمْ يُوحَ إِلَيْهِ شَيْءٌ
يعنى دعوى نبوت كند مثل مسيلمه كذّاب و باب و بهاء و قاديانى و اشباه آنها ، و شيخ مفيد عطر اللَّه مضجعه در ذكر علائم ظهور كه ميفرمايد مستفاد از اخبار است اينكه دوازده نفر متنبى پيدا مىشود و در حكم اينها است كسى كه دعوى مقامى كند كه داراى آن نباشد و اهليت آن را نداشته باشد مثل دعوى خلافت و يا نيابت خاصه ( بابية ) يا قطب عالم امكان يا ركن رابع و امثال اينها .
3 - كسى كه بگويد منهم مثل آنچه خدا نازل كرده نازل ميكنم يعنى مثل قرآن و قوانين و احكام اسلامى من هم نازل ميكنم و جعل ميكنم مثل باب كه در مقابل قرآن كه ميفرمايد
فَأْتُوا بِسُورَةٍ مِنْ مِثْلِهِ
بقره آيه 21 ، در بيانش ميگويد فأتوا به حرف من مثله غافل از اينكه حروف تمام مشابه يكديگر است و مثل كسانى كه جعل قانون ميكنند و ميگويند بهتر از قوانين اسلامى است مثل قوانين اروپا و امريكا و مسكو و امثال اينها .
وَ مَنْ قالَ سَأُنْزِلُ مِثْلَ ما أَنْزَلَ اللَّهُ
اين سه طائفه اظلم از تمام ظالمين هستند و نتيجه ظلم آنها به زودى وقت جان دادن بر آنها معلوم خواهد شد چنانچه ميفرمايد
وَ لَوْ تَرى إِذِ الظَّالِمُونَ فِي غَمَراتِ الْمَوْتِ
اگرچه مورد اظلم ناس است لكن حكم براى جميع ظالمين است زيرا جمع محلى بالف و لام افاده عموم ميدهد و غمرات بمعنى سكرات و شدائد و سختيهاى مرگ است ، و در اخبار دارد كه براى كفار و ظلمه سختتر است از اينكه پوست بدن را با مقراض بچينند و از گردانيدن ميل آسيا در چشم زيرا مىبيند دست او از دنيا كنده مىشود و جاى خود را در جهنم مشاهده مىكند و ملائكه عذاب با صورتهاى مهيب و تازيانههاى آتشى و غلها و زنجيرها مهيّاى اخذ روح آن هستند و بصداى مهيب ميگويند جان بدهيد