ميديدى آن زمانى كه ظالمين در سكرات و شدائد جان دادن هستند و ملائكه عذاب دستها باز كرده براى قبض روح آنها و بگويند به آنها جان خود را خارج و بيرون كنيد از كالبد بدن امروز جزاء داده خواهيد شد بجزاء خواركننده بواسطه آنچه كه بوديد ميگفتيد بر خدا غير از آنچه حق و واقع است و بوديد بزرگى ميفروختيد بآيات الهى .
اين آيه شريفه سه طائفه را ظالمترين تمام ظلمه قرار داده : 1 - كسى كه دروغ بر خدا ببندد و افتراء بزند و اين شامل جميع اهل بدع مىشود كه چيزى در دين زياد كنند يا چيزى از دين كم كنند يا تغييرى در احكام الهى دهند و اول مبدع در اين دين عمر ابن خطاب بوده كه متعه نساء و متعه حج را برداشت و كلمه ( حىّ على خير العمل ) را از اذان بيرون كرد و تكفف و تأمين را در نماز اضافه كرد و غير آنها از بدعتها و در اثر او بنى اميه و بنى عباس و ساير ارباب ضلال چه تغييراتى در دين دادند تا امروز كه دين مقدس اسلام ملعبه دست يك دسته جهّال و ظلمه و احزاب ضاله مثل صوفيه و شيخيه و محصلين جديد و اروپا رفتگان شده و هر روز افزوده مىشود حتى انكار بسيارى از واجبات و محرمات شرع را مينمايند كه ناگفتنش بهتر است لذا ميفرمايد
وَ مَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرى عَلَى اللَّهِ كَذِباً
من استفهام انكارى است يعنى ظالمتر از اين كسى نيست و لفظ افتراء دروغ بستن است احتياج بلفظ كذبا نبود لكن اين لفظ دلالت دارد كه اين افتراء كذب بزرگيست و ظلم عظيمى است و كذب بر خدا و لو از گناهان كبيره است لكن اين افترى موجب كفر مىشود چنانچه در كافى از حضرت صادق عليه السّلام است كه از آن حضرت سؤال از حدّ كفر كردند فرمود
( من قال للنوى انّه الحصى )
كسى كه هسته را بگويد ريگ است يعنى تغيير در دين دهد و لو جزئى باشد و از اين بيان حساب بسيارى پاك مىشود .