مُلاقٍ حِسابِيَهْ
حاقه آيه 19 ، و مثل آيه شريفه
يا لَيْتَنِي لَمْ أُوتَ كِتابِيَهْ وَ لَمْ أَدْرِ ما حِسابِيَهْ
حاقه آيه 25
قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً
مزد رسالت نميخواهم ان قلت مگر مودت ذى القربى مزد رسالت نيست چنانچه ميفرمايد
قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى
شورى آيه 22 .
قلت مودت ذى القربى هم يك لطف بر امت است و بنفع آنها است در دنيا و آخرت چنانچه ميفرمايد
ما سَأَلْتُكُمْ مِنْ أَجْرٍ فَهُوَ لَكُمْ
سبأ آيه 46 .
إِنْ هُوَ إِلَّا ذِكْرى لِلْعالَمِينَ
تمام جن و انس تا قيام قيامت زيرا حضرتش مبعوث بر كافه جنّ و انس بوده تا آخر دنيا و قيامت .
[ سوره الأنعام ( 6 ) : آيه 91 ]
وَ ما قَدَرُوا اللَّهَ حَقَّ قَدْرِهِ إِذْ قالُوا ما أَنْزَلَ اللَّهُ عَلى بَشَرٍ مِنْ شَيْءٍ قُلْ مَنْ أَنْزَلَ الْكِتابَ الَّذِي جاءَ بِهِ مُوسى نُوراً وَ هُدىً لِلنَّاسِ تَجْعَلُونَهُ قَراطِيسَ تُبْدُونَها وَ تُخْفُونَ كَثِيراً وَ عُلِّمْتُمْ ما لَمْ تَعْلَمُوا أَنْتُمْ وَ لا آباؤُكُمْ قُلِ اللَّهُ ثُمَّ ذَرْهُمْ فِي خَوْضِهِمْ يَلْعَبُونَ ( 91 )
قادر نميدانند خداوند را آنچه سزاوار قدرت او است زيرا ميگويند نازل نفرموده خدا چيزى را بر بشر بگو كى نازل نمود كتاب را كه موسى آورد به آن كتاب كه روشن و هدايت كننده بود براى بشر قرار داديد آن كتاب را در كاغذها ظاهر نموديد آنها را و بسيارى را مخفى كرديد و دانا شديد به آنچه نه شما عالم به آن بوديد و نه پدران شما بگو آن كس اللَّه است پس واگذار آنها را كه فروروند در لهويات و بازى كنند .
وَ ما قَدَرُوا اللَّهَ حَقَّ قَدْرِهِ
قدرت از صفات ذاتيه عين ذات حق است و غير متناهيست چنانچه وجود غير متناهيست و بهر چيزى تعلق ميگيرد لكن بسيارى از مردم كه جز محسوسات و امور عاديه و اقتضاى طبيعيه چيزى درك نكردند