و الكعبة قبلتى ) .
وَ الْحُكْمَ وَ النُّبُوَّةَ
مراد از حكم جعل حكومت است بين الناس و دليل بر لزوم اطاعت چنانچه در حق داود ميفرمايد
فَاحْكُمْ بَيْنَ النَّاسِ بِالْحَقِّ
ص آيه 25 و از اين جمله هم استفاده مىشود كه منصب حكومت هم بايد بجعل الهى باشد كسى حق حكومت ندارد جز از طرف خدا و رسول و امام چنانچه در دوره غيبت با مجتهد جامع الشرائط است بنص فرمايش حضرت باقر عليه السّلام
( انّى جعلته حاكما )
و مراد از نبوت اعمّ از رسالت است زيرا هر رسولى نبى هست ولى ممكن است نبى باشد و مأمور بدعوت نباشد چنانچه از پيغمبر اكرم صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم است كه فرمود
( كنت نبيّا و الآدم بين الماء و الطين ) .
فَإِنْ يَكْفُرْ بِها هؤُلاءِ
اشاره بكفار و مشركين است كه اگر اينها بانبياء كافر شدند و از اين جمله استفاده مىشود لزوم اقرار بجميع انبياء و اعتقاد به تمام آنها چنانچه ميفرمايد
وَ الْمُؤْمِنُونَ كُلٌّ آمَنَ بِاللَّهِ وَ مَلائِكَتِهِ وَ كُتُبِهِ وَ رُسُلِهِ لا نُفَرِّقُ بَيْنَ أَحَدٍ مِنْ رُسُلِهِ
بقره آيه 285 .
فَقَدْ وَكَّلْنا بِها قَوْماً لَيْسُوا بِها بِكافِرِينَ
يعنى مقدر ميفرمائيم و خلق ميكنيم قومى را كه كافر به اين انبياء و كتب و احكام نباشند .
تنبيه - مراد كافر بجميع اينها نيست بلكه اگر بيك نفر از انبياء يا يك حكم از كتاب يا يك دستور دينى كافر شد از تحت اين عنوان خارج و اين موضوع صادق نميآيد مگر بر شيعه اثنى عشرى مشروط بر اينكه هيچيك از ضروريات دين را منكر نباشد
أُولئِكَ الَّذِينَ هَدَى اللَّهُ
اشاره بانبياء سابقه است
فَبِهُداهُمُ اقْتَدِهْ
امر بپيغمبر اكرم صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم است كه تو هم بايد به همان طريقه آنها مشى كنى ، و ها در اقتده براى وقف است مثل آيه شريفه
فَيَقُولُ هاؤُمُ اقْرَؤُا كِتابِيَهْ إِنِّي ظَنَنْتُ أَنِّي