[ سوره الأنعام ( 6 ) : آيات 88 تا 90 ]
ذلِكَ هُدَى اللَّهِ يَهْدِي بِهِ مَنْ يَشاءُ مِنْ عِبادِهِ وَ لَوْ أَشْرَكُوا لَحَبِطَ عَنْهُمْ ما كانُوا يَعْمَلُونَ ( 88 ) أُولئِكَ الَّذِينَ آتَيْناهُمُ الْكِتابَ وَ الْحُكْمَ وَ النُّبُوَّةَ فَإِنْ يَكْفُرْ بِها هؤُلاءِ فَقَدْ وَكَّلْنا بِها قَوْماً لَيْسُوا بِها بِكافِرِينَ ( 89 ) أُولئِكَ الَّذِينَ هَدَى اللَّهُ فَبِهُداهُمُ اقْتَدِهْ قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِنْ هُوَ إِلاَّ ذِكْرى لِلْعالَمِينَ ( 90 )
اينست هدايت خدا كه به او هدايت ميفرمايد هر كه را لايق بداند و مشيتش تعلق گرفته باشد از بندگانش و اگر شرك آورده بودند آنچه كه عمل ميكردند حبط و فاسد شده بود اينها كسانى هستند كه ما به آنها داديم كتاب و حكم و نبوت را پس اگر اين مشركين و كفار به اين انبياء و كتب و حكم و نبوت آنها كافر ميشدند پس بتحقيق ما قومى را قرار ميدهيم كه نباشند به اينها كافرين ، اين انبياء كسانى هستند كه خداوند هدايت فرموده پس بايد بهدايت آنها اقتداء كنى بگو به اين كفار و مشركين من از شما اجر و مزدى مطالبه نميكنم نيست آنچه ميگويم مگر يادآورى جميع اهل عالمين .
اين آيات شريفه كمال دلالت را دارد بر اينكه مراد از آباء و ذريّات و اخوان اين انبياء مذكورين ساير انبياء هستند كه ذكر آنها نشده و مسلما انبياء منحصر بمذكورين نيستند خداوند ميفرمايد بعد از ذكر انبياء
وَ رُسُلًا قَدْ قَصَصْناهُمْ عَلَيْكَ مِنْ قَبْلُ وَ رُسُلًا لَمْ نَقْصُصْهُمْ عَلَيْكَ
نساء آيه 162 ، و در بعض اخبار صد و بيست و چهار هزار پيغمبر بودند مثل خبرى كه در باب زيارت ابى عبد اللَّه عليه السّلام در نيمه شعبان و شب بيست و سوم رمضان و غير اينها است و اين استفاده از جملات اين آيات مىشود كه در ضمن تفسير اشاره خواهد شد انشاء اللَّه تعالى .
ذلِكَ هُدَى اللَّهِ
اين تفضلات كه به اين انبياء شده هدايت حقّه حقيقيه خداوند است
يَهْدِي بِهِ مَنْ يَشاءُ مِنْ عِبادِهِ
او ميداند كى لياقت و قابليت و سزاوار