[ سوره النساء ( 4 ) : آيه 53 ]
أَمْ لَهُمْ نَصِيبٌ مِنَ الْمُلْكِ فَإِذاً لا يُؤْتُونَ النَّاسَ نَقِيراً ( 53 )
آيا از براى اين كفار و مشركين نصيبى از سلطنت و مملكت است كه يهود بطمع آن گرويدند به آنها و چنانچه براى آنها اگر بود مسلما بيهود و غير يهود نقيرى نميدادند .
أَمْ لَهُمْ نَصِيبٌ مِنَ الْمُلْكِ
استفهام انكارى است ديگر بعد از فتح اسلام مشركين روى خوشى نخواهند ديد تا دامنه قيامت بلكه محتاج شدند بتبعيت اسلام و اظهار اسلام تا آزاد شوند .
( فاذا ) يعنى بر فرض كه اگر رياستى يا سلطنتى موقتا پيدا كنند نفعى از آنها به غير نخواهد رسيد بلكه دارند مردم را ميدوشند و روغن آنها را ميگيرند و بار خود را سنگين ميكنند چنانچه مشاهده مىشود در دعات باطله و رؤساء جور و ارباب ضلالت .
لا يُؤْتُونَ النَّاسَ نَقِيراً
نقير شيئى قليل و ناچيزى است كه به حساب نميآيد يعنى حتى خردلى نم پس نميدهند و كسانى كه بطمع اطراف آنها ميچرخند نااميد و مأيوس ميشوند جز ضلالت و گمراهى بهرهاى ندارند .
[ سوره النساء ( 4 ) : آيه 54 ]
أَمْ يَحْسُدُونَ النَّاسَ عَلى ما آتاهُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ فَقَدْ آتَيْنا آلَ إِبْراهِيمَ الْكِتابَ وَ الْحِكْمَةَ وَ آتَيْناهُمْ مُلْكاً عَظِيماً ( 54 )
آيا حسد مىبرند مؤمنين را كه خداوند به آنها عزت ، دولت ، شرف ، هدايت و سعادت عنايت فرموده و حال آنكه ما عنايت فرموديم بآل ابراهيم كتاب و حكمت را و به آنها مرحمت فرموديم ملك و سلطنت با عظمتى .
حسد يكى از صفات ذميمه و اخلاق رذيله است كه كسى هيچ نعمتى را در حق