و نيز از كافيست از حضرت صادق ( ع ) كه تفسير فرموده بائمه ضلال و دعات باطله در حديث مفصلى ، بنا بر اين مىگوييم تمام اين تفسيرات بيان مصاديق است و گذشت در صفحه 20 اين كتاب كه طاغوت در اصل طغيوت بوده قلب شد طيغوت شد ، ياء قلب بالف شد طاغوت شد ، و اطلاق بر هر رئيس كفر و ضلال مىشود و در قرآن هم اطلاق بر مفرد و جمع شده
يُرِيدُونَ أَنْ يَتَحاكَمُوا إِلَى الطَّاغُوتِ وَ قَدْ أُمِرُوا أَنْ يَكْفُرُوا بِهِ
نساء آيه 60 ، اطلاق بر مفرد شده
وَ الَّذِينَ كَفَرُوا أَوْلِياؤُهُمُ الطَّاغُوتُ يُخْرِجُونَهُمْ مِنَ النُّورِ إِلَى الظُّلُماتِ
بقره آيه 257 ، اطلاق بر جمع شده و اصل آن از طغيان است بمعنى سركشى و سرپيچى است پس بر جميع دعات باطله مثل رؤساء بهائيت يا تصوف يا شيخيه و جميع امراء جور از اكاسره و جبابره و غير اينها اطلاق مىشود .
پس بنا بر اين معنا آيه چنين مىشود كه هر كس داخل در دين حق شد و لو به مجرد ظاهر سپس رفت در تحت اطاعت دعات باطله مشمول اين جمله مىشود كه ميفرمايد
أَ لَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ أُوتُوا نَصِيباً مِنَ الْكِتابِ
چه تورات باشد چه انجيل چه قرآن ، سپس متابعت يك دعوى باطلى نمود كه مردم را بضلالت انداخت جبت و طاغوت است ، شيطان باشد يا ساحر يا كاهن يا شعبده باز يا ارباب ضلالت و غير آنها
يُؤْمِنُونَ بِالْجِبْتِ وَ الطَّاغُوتِ
و متابعت آنها را كردند .
وَ يَقُولُونَ لِلَّذِينَ كَفَرُوا
هم كيشان خود و هم مسلكان ( هؤلاء ) اين دعات باطله
أَهْدى مِنَ الَّذِينَ آمَنُوا سَبِيلًا
و كلمه سبيلا تميز است يعنى از حيث راهنمايى اينها بهتر از مؤمنين هدايت ميكنند چنانچه هر اهل باطلى اين دعوى را دارد
كُلُّ حِزْبٍ بِما لَدَيْهِمْ فَرِحُونَ
مؤمنون آيه 53
قُلْ هَلْ نُنَبِّئُكُمْ بِالْأَخْسَرِينَ أَعْمالًا الَّذِينَ ضَلَّ سَعْيُهُمْ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَ هُمْ يَحْسَبُونَ أَنَّهُمْ يُحْسِنُونَ صُنْعاً
سوره كهف آيه 104 .