[ سوره النساء ( 4 ) : آيه 56 ]
إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا بِآياتِنا سَوْفَ نُصْلِيهِمْ ناراً كُلَّما نَضِجَتْ جُلُودُهُمْ بَدَّلْناهُمْ جُلُوداً غَيْرَها لِيَذُوقُوا الْعَذابَ إِنَّ اللَّهَ كانَ عَزِيزاً حَكِيماً ( 56 )
محققا كسانى كه كافر شدند بآيات ما كه انبياء باشند و اوصياء آنها و آيات قرآنيه كه همه آيات اللَّه هستند به زودى مياندازيم و ميسوزانيم بآتشى و هر زمانى كه پخته شد پوستهاى آنها تبديل ميكنيم آنها را بپوستهاى ديگر تا آنكه بچشند عذاب را محققا خداوند عزيز مقتدر و حكيم دانا است .
( مسئله مشكله )
بعضى منكرين معاد جسمانى اشكال كردند كه اين ابدان عنصريه دائما در تحليل و تبديل است چه مناسبت با عدل دارد كه بدنى كه با او عبادت كرده در زمانى بسوزانند براى آن زمانى كه معصيت نموده بعلاوه انسان با كدام بدن كه از زمان تكليف تا زمان موت دائما در تغيير بوده محشور مىشود و همين اشكال را در اين آيه كردهاند كه آن پوستى كه با او معصيت كرده موقعى كه سوخته شد چه مناسبت دارد عذاب به پوست ديگر كه با او معصيت نشده و اين اشكال را هم در بعض اخبار روات بائمه اطهار كردهاند چنانچه بيايد .
( جواب )
جميع تالمات جسمانى متوجه بجسمى است كه داراى روح باشد و الا جسم بىروح مثل مجسمه ابدا تالمى پيدا نميكند اگر او را خورد كنند يا بسوزانند يا تازيانه زنند يا بكنند ابدا درد و المى به او متوجه نشود چنانچه پوست جدا شده از بدن حيوان را اگر دباغى كنند يا لگد كوب زير پا بشود متالم نگردد بلكه عضو فلج يا اعضاء بىروح بدن مثل موى سر يا سم حيوان و امثال آنها ، پس تألم كلية متوجه روح است غاية الامر تألمات روح دو قسم است يك قسم بدون توسط بدن است آن را تألمات روحى گويند و يك قسم بتوسط بدن است تألمات جسمانى خوانند