حقيقت ندارد و كافر ميشويد اگر مستحل باشيد .
و در بسيارى از واجبات و محرمات اين شرط شده كه تارك اين واجب يا فاعل اين حرام ايمان ندارد يا بى ايمان ميميرد .
[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 279 ]
فَإِنْ لَمْ تَفْعَلُوا فَأْذَنُوا بِحَرْبٍ مِنَ اللَّهِ وَ رَسُولِهِ وَ إِنْ تُبْتُمْ فَلَكُمْ رُؤُسُ أَمْوالِكُمْ لا تَظْلِمُونَ وَ لا تُظْلَمُونَ ( 279 )
اين آيه مربوط است به آيه قبل و فاء در
فَإِنْ لَمْ تَفْعَلُوا
تفريع بر جمله قبل
وَ ذَرُوا ما بَقِيَ مِنَ الرِّبا
است يعنى اگر دست از اكل ربوا برنميداريد و ترك ربوا نميكنيد كه نفى در نفى اثبات است يعنى مرتكب ربا ميشويد
فَأْذَنُوا بِحَرْبٍ مِنَ اللَّهِ وَ رَسُولِهِ
آماده باشيد براى جنگ با خدا و رسوله ،
فَأْذَنُوا
از ماده اذان است بمعنى اعلان جنگ چنانچه اذان اعلان و آمادگى بر نماز است و معنى فاعلموا است يعنى بدانيد كه آخذ ربا با خدا محاربه مىكند و خداوند با او ميجنگد و جنگ با خدا فتح ندارد نه دنيا كه خدا او را ريشه كن مىكند و بانواع شدائد و بليّات گرفتار و نه در آخرت كه بانواع عذاب دچار خواهد شد ، و جنگ با رسول او را در شكنجه ميكشد و محكوم بحدّ و قتل ميفرمايد كه امام يا نائب امام او را توبه دهد و اگر توبه نكرد در دفعه اول و ثانى او را تأديب كه تعذير باشد مىكند و در دفعه ثالثه او را ميكشد ، چنانچه در مجمع البيان از حضرت صادق عليه السّلام روايت فرموده فرمود
( آكل الربا يؤدب بعد البيّنة فان عاد ادّب فان « و ان خ ل » عاد قتل ) .
وَ إِنْ تُبْتُمْ
توبه كرديد و دست برداشتيد و ديگر مرتكب نشديد نسبت به آنچه كه مرتكب شدهايد يعنى قرض دادهايد و هنوز استرداد نكرده
فَلَكُمْ رُؤُسُ أَمْوالِكُمْ