[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 268 ]
الشَّيْطانُ يَعِدُكُمُ الْفَقْرَ وَ يَأْمُرُكُمْ بِالْفَحْشاءِ وَ اللَّهُ يَعِدُكُمْ مَغْفِرَةً مِنْهُ وَ فَضْلاً وَ اللَّهُ واسِعٌ عَلِيمٌ ( 268 )
شيطان بشما وعده فقر و تهىدستى ميدهد در انفاقات و شما را وادار مىكند باعمال زشت و خداوند بشما وعده مغفرت از گناهان و تفضّلات ميدهد و حال آنكه رحمت و تفضّلات او سعه دارد و نقصى در خزائن او وارد نميكند و عالم باعمال و نيّات و انفاقات شما است .
وعده اگر بخير باشد او را وعد گويند و اگر بشرّ باشد وعيد نامند لكن اين در جائيست كه مطلق ذكر كنند و قرينه داخليّه و خارجيّه نداشته باشد و الّا با قرينه وعد بر شرّ هم اطلاق مىشود مثل همين آيه
الشَّيْطانُ يَعِدُكُمُ الْفَقْرَ
و مثل آيه شريفه
وَعَدَ اللَّهُ الْمُنافِقِينَ وَ الْمُنافِقاتِ وَ الْكُفَّارَ نارَ جَهَنَّمَ خالِدِينَ فِيها
الايه توبه آيه 68 ، و فقر بمعنى تهى دستى و ندارى است و مستلزم احتياج است مقابل غنى كه بمعنى دارايى است و مستلزم بى نيازى است و لذا گفتيم غنى از اعظم صفات ثبوتيّه است و شامل جميع صفات كمال است از علم و قدرت و غير اينها ، و اشتباه كردند كسانى كه از صفات سلبيّه شمرند ، و قول نصاب كه ميگويد ( چون غنى دان بىنيازى ور بمدّ خوانى سرود ) تفسير بلازم است و الّا در همان نصاب دارد ( غنى مالدار است و مسكين گداى ) و وعده شيطان بر طبق قواعد طبيعى ظاهرى درست است زيرا هر مالى را وقتى انفاق كنى از او كم مىشود تا نابود گردد ولى غافل از بركات و تفضّلات الهى است كه خداوند چندين برابر در دنيا و آخرت عنايت ميفرمايد .
وَ يَأْمُرُكُمْ بِالْفَحْشاءِ
فحشاء كار زشت قبيح است چه قبايح عقليّه از اخلاق رذيله و افعال زشت ، و چه شرعيّه مثل معاصى ، و چه عرفيّه تمام باغواء شيطان است و تخصيص