شيعه اثنى عشريه و ضروريات دين و ضروريات مذهب است و شرحش در اول سوره بقره گذشت .
أَنْ آمِنُوا بِرَبِّكُمْ
مفاد نداى منادى است ، و همان بربّكم ايمان بجميع فرمايشات ربّ است .
فَآمَنَّا رَبَّنا
اجابت كرديم و به تمام فرمايشات منادى ايمان آورديم .
فَاغْفِرْ لَنا ذُنُوبَنا
غفران ستر و پوشيدن است ، كسى جز ذات مقدّس تو خبر از گناهان ما نداشته باشد .
وَ كَفِّرْ عَنَّا سَيِّئاتِنا
تكفير از بين بردن گناه است مقابل احباط كه از بين بردن عبادت است . و ممكن است ذنوب گناهان كبيره باشد و سيئات صغائر بقرينه
إِنْ تَجْتَنِبُوا كَبائِرَ ما تُنْهَوْنَ عَنْهُ نُكَفِّرْ عَنْكُمْ سَيِّئاتِكُمْ
نساء آيه 31 ، و ممكن است غفران آمرزش گناه باشد اگر بدون توبه از دنيا رود و تكفير قبولى توبه باشد .
وَ تَوَفَّنا مَعَ الْأَبْرارِ
حشر با نيكان و نيك كردارها و نيكوكارها و احسان كنندگان و خوبان .
[ سوره آلعمران ( 3 ) : آيه 194 ]
رَبَّنا وَ آتِنا ما وَعَدْتَنا عَلى رُسُلِكَ وَ لا تُخْزِنا يَوْمَ الْقِيامَةِ إِنَّكَ لا تُخْلِفُ الْمِيعادَ ( 194 )
پروردگار ما و بما مرحمت فرما آنچه را كه وعده فرمودهاى بما بتوسط انبياء خود و ما را فرداى قيامت مفتضح و رسوا مفرما محققا تو خلف وعده نمىفرمايى
( مسئلة مشكلة )
و ان اينست كه بعد از علم به اينكه خلف وعده قبيح است و محال است از خدا صادر شود پس چه معنى دارد طلب كردن از خدا به اينكه بوعدههايى كه دادهاى