[ سوره آلعمران ( 3 ) : آيه 191 ]
الَّذِينَ يَذْكُرُونَ اللَّهَ قِياماً وَ قُعُوداً وَ عَلى جُنُوبِهِمْ وَ يَتَفَكَّرُونَ فِي خَلْقِ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ رَبَّنا ما خَلَقْتَ هذا باطِلاً سُبْحانَكَ فَقِنا عَذابَ النَّارِ ( 191 )
كسانى كه خدا را ياد ميكنند در حال ايستادن و نشستن و پهلو افتادن و فكر ميكنند در آثار قدرت و حكم در خلقت آسمانها و زمين و عرض ميكنند پروردگارا اينها را بدون حكمت و باطل و لغو خلق نفرمودهاى منزّهى از فعل لغو و باطل پس ما را از عذاب آتش حفظ فرما .
الّذين صفت
لِأُولِي الْأَلْبابِ
است اشاره به اينكه صاحبان خرد همچه كسانى هستند كه
يَذْكُرُونَ اللَّهَ
به ياد خدا هستند و زبانشان باذكار الهيه مشغول است
قِياماً وَ قُعُوداً وَ عَلى جُنُوبِهِمْ
در هر حال چه مشغول كار باشند و قيام بامر دنيا چه سكونت و قعود پيدا كند و دست از كار بكشند و چه استراحت كنند و بر پهلو بيفتند .
وَ يَتَفَكَّرُونَ
كه يكى از عبادات بزرگ تفكّر در مصنوعات الهى و ريزه كاريها كه در هر يك از مخلوقات به كار زده مخصوصا
فِي خَلْقِ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ
كه اين كرات جويّه كه بسا كراتيست كه مليونها از كره زمين بزرگتر است و خداوند متعال بقدرت كامله خود در فضاء نگاهدارى كرده
بِغَيْرِ عَمَدٍ تَرَوْنَها
رعد آيه 2 و ميگويند
رَبَّنا ما خَلَقْتَ هذا باطِلًا
چون خداوند تبارك و تعالى حكيم فى ذاته و عدل فى فعله محال است كار لغو و عبث و گزاف و جزاف و زشت و قبيح از او صادر شود و البته تمام كارهاى او درست و بجا و بموقع موافق حكمت و مصلحت است چه بپارهاى از حكم و مصالح آن بشر پى ببرد و چه بواسطه كوتاهى عقل درك نكند لكن ميداند كه باطل و بدون حكمت نيست و لو اجمالا .