سبحانك تنزيه و تقديس حق است ذاتا و صفتا و فعلا .
فَقِنا عَذابَ النَّارِ
صاحبان خرد با اينكه آثار قدرت را مشاهده و معرفت به حق پيدا كرده و دائما در ذكر پروردگار هستند پناه به خدا از عذاب مىبرند و به خود مغرور نميشوند و از او تمنّاى حفظ از آتش و نجات از مهالك را دارند
[ سوره آلعمران ( 3 ) : آيه 192 ]
رَبَّنا إِنَّكَ مَنْ تُدْخِلِ النَّارَ فَقَدْ أَخْزَيْتَهُ وَ ما لِلظَّالِمِينَ مِنْ أَنْصارٍ ( 192 )
و نيز اولى الالباب ميگويند پروردگار ما محققا هر كه را داخل آتش جهنم نمودى او را تحقير و اهانت و مفتضح و رسوا نمودى و براى ظالمين ياور و ناصرى نيست .
مسلّم است كه كفار و غير معتقد بعقائد حقّه اگر از روى تقصير و عناد باشد مخلّد در عذاب است و اگر از روى قصور باشد مثل مجانين و اطفال و ضعفاء العقول آنها را رها خواهند كرد ، امير المؤمنين عليه السّلام در دعاء كميل عرض مىكند
و لكنك تقدّست اسمائك اقسمت ان تملأها من الكافرين من الجنة و الناس اجمعين و ان تخلد فيها المعاندين
و اما المؤمنين مسلّما خلود در عذاب را ندارند و اختلاف در اينست كه اگر گنهكار باشند به مقدار گناهشان داخل ميشوند و سپس نجات پيدا ميكنند يا آنكه مشمول عفو و مغفرت و شفاعت ميگردند .
و تحقيق كلام اينست كه اگر كثرت معاصى باعث شد كه بىايمان از دنيا بروند جزو دسته اول هستند و اگر حفظ ايمان شد مسلّما نجات پيدا ميكنند و داخل آتش نخواهند شد ، پس جمله
رَبَّنا إِنَّكَ مَنْ تُدْخِلِ النَّارَ
مخصوص به غير مؤمن مقصر است .