عمل فرما ، البته عمل مىكند و تخلف نميفرمايد و جاى سؤال نيست .
و در جواب اين اشكال مفسرين چهار وجه گفتهاند هر يك جوابى دادهاند كه اين وجوه به نظر تمام نيست لذا ما از نقل آنها خوددارى ميكنيم چون كلمات آنها از روى مدرك صحيح نيست و اجتهادات ظنيه و استحسانات است و در حقيقت جواب ميپردازيم ، و ان اين است كه وعدههاى الهى باهل ايمان از مثوبات اخروى و نعم دنيوى فقط شرطش ايمان و تقوى و عمل صالح نيست بلكه شرط ديگرى هم دارد كه جز خدا و رسول و اوصياء او نميدانند و آن موافات است يعنى بقاء ايمان تا آخرين نفس و احدى نميداند كه عاقبت امرش بكجا ميكشد ، چه بسا اشخاص بسيار خوب كه مورد تعجب ديگران ميشوند آخر عمر بىايمان از دنيا ميروند مثل زبير و امثال او ، و اين سؤال و دعاء براى حفظ ايمان كه تا آخرين نفس باشد تا مشمول وعدههاى تو بشويم ، لذا عرض ميكنند
رَبَّنا وَ آتِنا ما وَعَدْتَنا عَلى رُسُلِكَ
تعبير بجمع براى اينست كه مقاله انبياء و رسل تماما يكيست كه سعادت منوط بايمان و اطاعت است ، و شقاوت مربوط بكفر و مخالفت است
وَ لا تُخْزِنا يَوْمَ الْقِيامَةِ
معناى خزى گذشت ، و قيد يوم القيمة براى هر دو جمله است ايتاء ما وعد و عدم الخزى
إِنَّكَ لا تُخْلِفُ الْمِيعادَ
زيرا قبيح است و از تو محال است .