[ سوره آلعمران ( 3 ) : آيه 183 ]
الَّذِينَ قالُوا إِنَّ اللَّهَ عَهِدَ إِلَيْنا أَلاَّ نُؤْمِنَ لِرَسُولٍ حَتَّى يَأْتِيَنا بِقُرْبانٍ تَأْكُلُهُ النَّارُ قُلْ قَدْ جاءَكُمْ رُسُلٌ مِنْ قَبْلِي بِالْبَيِّناتِ وَ بِالَّذِي قُلْتُمْ فَلِمَ قَتَلْتُمُوهُمْ إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ ( 183 )
كسانى كه گفتند كه خداوند با ما عهد بسته كه ايمان نياوريم برسولى مگر قربانى آورد كه آتش آن را بسوزاند بگو به آنها كه بتحقيق پيغمبرانى پيش از من آمدند با معجزات بيّنه روشن و مطلب شما را هم انجام دادند پس چرا آنها را كشتيد اگر بوديد شما راستگويان .
از اين آيه شريفه چند جمله استفاده مىشود : جمله اولى - از قرائن مأخوذه در آيه استفاده مىشود كه اين كلام مقاله يهود است زيرا مشركين و لو انبياء را كشتند لكن مدّعى چنين عهدى نشدند و كتابى نداشتند ، و نصارى و لو كتاب داشتند لكن انبياء را نكشتند .
جمله ثانيه - اينكه همچه عهدى خداوند نفرموده در هيچ كتابى و بر خلاف عقل است زيرا پيغمبر اگر آمد و شرائط نبوت در او موجود باشد و خالى از موانع باشد و اقامه معجزه كند واجب است به او ايمان آورند و لو اين معجزه را نداشته باشد مثل حضرت مسيح عليه السّلام و نبيّنا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم .
جمله سوم - اينكه انبيايى در بنى اسرائيل آمدند كه داراى اين معجزه بضميمه معجزات ديگر بودند و يهود آنها را كشتند و به آنها ايمان نياوردند و فعل خودشان مكذب قول آنها است .
شرح الفاظ آيه
الَّذِينَ قالُوا
صفة
الَّذِينَ قالُوا إِنَّ اللَّهَ فَقِيرٌ
الاية است كه اين كذب بعد الكذب است .