و ثالثا
( الراضى بفعل قوم كالداخل فيهم )
لسان خبر است .
به غير حقّ نه معنى اين باشد كه قتل نبى اگر به حق باشد مانعى ندارد بلكه ميفرمايد قتل انبياء كلّا به غير حق است و ممكن است كه بسا كفار انبياء خود را ميكشتند بعنوان اينكه اينها با ما جنگ دارند و مزاحم ما هستند و بخدايان ما اهانت ميكنند و امثال اينها كه پيش خود يك تقصيرى براى آنها توهم ميكردند ، لكن يهود انبياء را كشتند كه هيچگونه بهانهاى نداشتند مثل قتل يحيى و زكريا و امثال اينها .
وَ نَقُولُ
يعنى حكم ميفرمائيم و از روى خفت و خوارى به آنها مىگوييم بچشيد
ذُوقُوا عَذابَ الْحَرِيقِ
كه عذاب آتش باشد كه دائما مشتعل است .
[ سوره آلعمران ( 3 ) : آيه 182 ]
ذلِكَ بِما قَدَّمَتْ أَيْدِيكُمْ وَ أَنَّ اللَّهَ لَيْسَ بِظَلاَّمٍ لِلْعَبِيدِ ( 182 )
اين عذاب حريق بواسطه اعمال خود شما است كه بدست خود انجام دادهايد نه از جهة اينكه بشما ظلم شده باشد خداوند هرگز ظلم ببندگانش نميكند .
ذلِكَ
اشاره بجمله اخير است در آيه قبل
وَ نَقُولُ ذُوقُوا عَذابَ الْحَرِيقِ
بِما قَدَّمَتْ أَيْدِيكُمْ
ما ، عبارت از فعل آنها است كه يكى گفتن آنكه خدا فقير است و ما غنى و يكى قتل انبياء ، و تعبير
بِما قَدَّمَتْ أَيْدِيكُمْ
يعنى بسوء اختيار خود عمدا و عنادا عمل كرديد نه مراد بجارحه دست باشد .
وَ أَنَّ اللَّهَ لَيْسَ بِظَلَّامٍ لِلْعَبِيدِ
دفع دخل است كسى توهّم نكند كه اين عذاب حريق ظلم است و قبيح بلكه اثر و نتيجه عمل آنها است ، و تعبير بظلّام براى اينست كه هيچگونه ظلمى از او صادر نميشود .