رعد آيه 31 ، و اما وعيد كه وعده عذاب باشد خلفش مانعى ندارد و قبحى در او نيست
إِذْ تَحُسُّونَهُمْ بِإِذْنِهِ
تحسّس بيچاره كردن و مستأصل نمودن است و از ماده حسّ است مثل حواس ظاهره و باطنه بمعنى درك و يعنى انهم مدركون يعنى در تحت استيلاء شما آمدند لكن نه بقدرت و توانايى خود شما بلكه باعانت و اذن پروردگار چه در جنگ بدر و ساير فتوحات اسلامى و حتى در احد در ابتداء امر .
حَتَّى إِذا فَشِلْتُمْ
اين وعده الهى بود تا زمانى كه شما خوف و ترس برداشتيد از آنها و فرار كرديد و پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم را با معدودى قليل تنها گذاشتيد و گمان كرديد آن حضرت كشته شده و اين معصيت بزرگ را مرتكب شديد كه هم بطمع غنائم گردنه را خالى گذاشتيد تا دشمن بر شما چيره شود و هم فرار از زحف نموديد
وَ تَنازَعْتُمْ
و بين خود اختلاف انداختيد ، بعضى گفتند برگرديم بدين اولى ، و بعضى گفتند از كفار امام بگيريم و بعضى گفتند استقامت كنيم تا كشته شويم . فى الامر در كار جنگ و دفع دشمن .
وَ عَصَيْتُمْ
و معصيت كرديد و مطابق دستور الهى و فرمان رسول رفتار نكرديد كه فرمود عقبه را خالى نگذاريد و فرار از زحف نكنيد و مسلمانان را بكشتن ندهيد و كفار را بر خود چيره نكنيد و رسول را تنها نگذاريد .
مِنْ بَعْدِ ما أَراكُمْ ما تُحِبُّونَ
با اينكه مشاهده كرديد و خداوند بشما نماياند آنچه را كه وعده فرموده بود و از او ميخواستيد هم استفاده مادى غنائم دار الحرب و هم استفاده دينى از غلبه بر كفار .
مِنْكُمْ مَنْ يُرِيدُ الدُّنْيا
من تبعيضيه ، يعنى بعض شما مقصود و منظور و مطلوب آنان از جهاد با كفار همان ماليت دنيا و غنيمت بود خداوند بمقصودتان نائل فرمود .
وَ مِنْكُمْ مَنْ يُرِيدُ الْآخِرَةَ
از ترويج دين و اعلاء كلمه اسلام و سركوبى