قلت - اولا خداوند قادر است فرداى قيامت آن قدر بمظلوم بدهد تا راضى شود و گذشت كند ، و ثانيا اگر ظالم تائب شد و قدرت بر تدارك ندارد يا ظلمش قابل تدارك نيست خداوند با او چه مىكند ، و ثالثا مظلوم و ظالم هر دو مملوك حق هستند هر چه دارند از مولى است و اختيار ملك هم در دست مالك است مالك الملوك يفعل ما يشاء و يحكم ما يريد كسى را نميرسد در ملك او تصرف كند .
[ سوره آلعمران ( 3 ) : آيه 152 ]
وَ لَقَدْ صَدَقَكُمُ اللَّهُ وَعْدَهُ إِذْ تَحُسُّونَهُمْ بِإِذْنِهِ حَتَّى إِذا فَشِلْتُمْ وَ تَنازَعْتُمْ فِي الْأَمْرِ وَ عَصَيْتُمْ مِنْ بَعْدِ ما أَراكُمْ ما تُحِبُّونَ مِنْكُمْ مَنْ يُرِيدُ الدُّنْيا وَ مِنْكُمْ مَنْ يُرِيدُ الْآخِرَةَ ثُمَّ صَرَفَكُمْ عَنْهُمْ لِيَبْتَلِيَكُمْ وَ لَقَدْ عَفا عَنْكُمْ وَ اللَّهُ ذُو فَضْلٍ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ ( 152 )
و هر اينه خداوند راست فرمود وعده خود را بشما كه وعده نصرت بود موقعى كه مشركين را مستأصل نموديد و از آنها كشتيد و بيچاره نموديد باذن الهى تا زمانى كه شما را جبن گرفت و ترس مستولى شد بر شما و مختلف شديد در امر جهاد و معصيت خدا كرديد بفرار از جنگ بعد از آنى كه بشما نمايان فرمود آنچه را كه دوست ميداشتيد ، بعض شما متاع دنيوى را طالب بود كه غنائم دار الحرب باشد و بعضى سعادت اخروى را ميخواست كه شهادت باشد پس از آن شما را از كفار منصرف نمود تا اينكه امتحان خود را داديد و خداوند عفو فرمود گناه شما را و خداوند داراى فضل است بر مؤمنين به آنها تفضل ميفرمايد