قوم لوط
وَ أَمْطَرْنا عَلَيْهِمْ مَطَراً
نمل آيه 58 ، سنگ بر سر آنها باريد .
قوم شعيب بصيحه و صاعقه هلاك شدند .
قوم ابرهه
وَ أَرْسَلَ عَلَيْهِمْ طَيْراً أَبابِيلَ
فيل آيه 3 .
و هكذا در بدر كبرى ملائكه آمدند به يارى مسلمين ، الى غير ذلك .
كيست قدرت داشته باشد اين نحو شما را يارى كند ؛ اى واى به حال كسانى كه از دشمن كمك مىطلبند و از در دوست گريزانند ، تمنّاى يارى از كفار دارند و همچه مولايى را توجّه ندارند .
اى يك دله صد دله دل يك دله كن * مهر دگران را ز دل خود يله كن
يك بار باخلاص بيا بر در ما * گر كام تر بر نيامد آن گه گله كن
أَمَّنْ يُجِيبُ الْمُضْطَرَّ إِذا دَعاهُ
نمل آيه 62 .
[ سوره آلعمران ( 3 ) : آيه 151 ]
سَنُلْقِي فِي قُلُوبِ الَّذِينَ كَفَرُوا الرُّعْبَ بِما أَشْرَكُوا بِاللَّهِ ما لَمْ يُنَزِّلْ بِهِ سُلْطاناً وَ مَأْواهُمُ النَّارُ وَ بِئْسَ مَثْوَى الظَّالِمِينَ ( 151 )
زود باشد كه در دلهاى مشركين بيندازيم خوف و ترس را بواسطه اينكه اينها شرك به خدا آوردند و حال آنكه همچه دليل و برهان و حجتى براى آنها قرار نداديم و جايگاه آنها آتش است و بد منزل و محلى است سكونت ظالمين .
گفتند پس از خاتمه غزوه احد و مراجعت مشركين به مكه ، ابو سفيان بمشركين گفت بدكارى كرديم ما كه مسلمين را كشتيم و از آنها باقى نماند مگر كسانى كه فرار كردند بيائيد دو مرتبه حمله كنيم بمدينه و بقيه آنها را هم از پا درآوريم آنها عازم شدند خداوند رعب و ترسى در دل آنها انداخت و گفتند پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم در مقام