خونخواهى مقتولين احد بر ميآيد و عدّه و عدّهاى فراهم مىكند و ميآيد و دمار از روزگار ما بر ميدارد و از اين عزم منصرف شدند ، و از پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم مرويست كه فرمود
( نصرت بالرعب مسيرة شهر )
مجمع .
سنلقى سين و سوف خبر از آينده نزديك است ، و القاء بمعنى انداختن چيزيست از اعيان خارجيه چنانچه ميفرمايد
أَنْ أَلْقِ عَصاكَ
اعراف آيه 117 ،
وَ أَلْقَى الْأَلْواحَ
اعراف 150 ،
فَلَمَّا أَلْقَوْا
اعراف 116 ، و امثال آن و لكن بالعناية و المجاز و التوسع بر قذف در قلوب هم اطلاق مىشود
أَلْقَيْنا بَيْنَهُمُ الْعَداوَةَ وَ الْبَغْضاءَ
مائده آيه 64 ،
وَ أَلْقَيْتُ عَلَيْكَ مَحَبَّةً مِنِّي
طه آيه 39 و مقام از اين قبيل است يعنى رعب و ترسى در دل آنها ايجاد ميكنيم .
فِي قُلُوبِ الَّذِينَ كَفَرُوا الرُّعْبَ
كافر اعم از مشرك و يهود و نصارى و مجوس و ساير كفار چه منكر توحيد باشند يا نبوت حضرت خاتم صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم يا يكى از ضروريات دين كه بر گشتش بانكار رسالت شود الرعب بمعنى خوف است چنانچه ميفرمايد
وَ قَذَفَ فِي قُلُوبِهِمُ الرُّعْبَ
احزاب آيه 26 ، و نيز ميفرمايد
وَ لَمُلِئْتَ مِنْهُمْ رُعْباً
كهف آيه 18
بِما أَشْرَكُوا بِاللَّهِ
سبب القاء رعب شرك آنها است چون نظر به خدا و توكل به او ندارند و تمام نظر آنها باصنام خود است و آنها هم قدرتى ندارند پس تكيه گاهى از براى آنها نيست كه قوّت قلب پيدا كنند البته خوف حاصل مىشود
ما لَمْ يُنَزِّلْ بِهِ سُلْطاناً
سلطه بمعنى تفوق بر ديگران است و در اينجا بمعنى دليل و برهان و حجت است زيرا دليل است كه موجب تفوّق بر خصم مىشود ، و مشركين هيچگونه دليلى بر شرك خود ندارند فقط در جواب انبياء ميگفتند
إِنَّا وَجَدْنا آباءَنا عَلى أُمَّةٍ وَ إِنَّا عَلى آثارِهِمْ مُقْتَدُونَ
سوره زخرف آيه 23 ، فقط تقليد آباء ، اگر از آنها بپرسى مدرك و دليل آباء شما بر شرك چه بوده چه جواب