كسى را ببرند و هيچگونه از اين ضررها از طرف يهود بر پيكر اسلام و مسلمين وارد نشد .
و كلمه اذى مفرد منكر است دلالت مىكند بر « اذيّت ما » مختصر اذيتى كه عبارت از جسارت و بدگويى و بد كردارى است ، و اين استثناء استثناء متصل است زيرا اين نوع از اذيت هم از مصاديق ضرر است كانّه ميفرمايد هيچگونه ضررى متوجه شما نميشود مگر ضرر مختصر جزئى ، و كسانى كه توهم كردند كه استثناء منقطع است و عنوان اذى غير عنوان ضرر است توهم فاسدى است زيرا استثناء منقطع خلاف ظاهر است مرتكب نميشوند مگر در مقام ضرورت .
2 -
وَ إِنْ يُقاتِلُوكُمْ يُوَلُّوكُمُ الْأَدْبارَ
و اگر در مقام مقاتله و محاربه با مسلمين برآيند تاب مقاومت ندارند و پشت ميكنند و رو بفرار ميگذارند چنانچه يهود مدينه بنى قريظه و بنى نضير و بنى قينقاع و يهود خيبر تمام منهزم شدند و بمسلمين از آنها جز سبّ و لعن آسيبى وارد نشد .
3 -
ثُمَّ لا يُنْصَرُونَ
و احدى از مشركين و كفار حتى نصارى بيهود هيچ گونه كمكى نكردند .
[ سوره آلعمران ( 3 ) : آيه 112 ]
ضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ الذِّلَّةُ أَيْنَ ما ثُقِفُوا إِلاَّ بِحَبْلٍ مِنَ اللَّهِ وَ حَبْلٍ مِنَ النَّاسِ وَ باؤُ بِغَضَبٍ مِنَ اللَّهِ وَ ضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ الْمَسْكَنَةُ ذلِكَ بِأَنَّهُمْ كانُوا يَكْفُرُونَ بِآياتِ اللَّهِ وَ يَقْتُلُونَ الْأَنْبِياءَ بِغَيْرِ حَقٍّ ذلِكَ بِما عَصَوْا وَ كانُوا يَعْتَدُونَ ( 112 )
زده شده بر يهود ذلّة و خفّت هر كجا كه يافت شدند مگر بحبل و عهدى