وَ يَقْتُلُونَ الْأَنْبِياءَ
كه شرحش در سوره بقره گذشت كه چه اندازه از انبياء بنى اسرائيل را كشتند يا زنده زير خاك كردند يا آنها را در آب جوش طبخ كردند به غير حقّ با اينكه انبياء جز ارشاد و هدايت مقصودى نداشتند و هيچگونه توقع مادّى نداشتند و اجر رسالت از آنها نميخواستند و هيچگونه تقصير بر گردن آنها نتوانستند ثابت كنند .
ذلِكَ بِما عَصَوْا
فقط منشأ قتل انبياء طغيان و سركشى و سرپيچى از اوامر و نواهى الهى بود .
وَ كانُوا يَعْتَدُونَ
يا از تعدّى و تجاوز از حدّ خود بواسطه كبر و نخوت و عصبيت بوده كه زير بار اطاعت نميرفتند و آنها را مقدم بر خود نميدانستند يا از باب عداوت و كينه و بغضى كه با انبياء داشتند .
[ سوره آلعمران ( 3 ) : آيه 113 ]
لَيْسُوا سَواءً مِنْ أَهْلِ الْكِتابِ أُمَّةٌ قائِمَةٌ يَتْلُونَ آياتِ اللَّهِ آناءَ اللَّيْلِ وَ هُمْ يَسْجُدُونَ ( 113 )
مساوى نيستند تمام اهل الكتاب بلكه يك جماعتى از آنها هستند كه قيام كردند در امر دين و در دلهاى شب تلاوت آيات قرآنى مينمودند و بعبادت خدا ميپرداختند و در پيشگاه احديت به خاك ميافتادند .
اين آيه شريفه اهل كتاب را دو دسته مىكند : يك دسته كسانى كه در آيات قبل شرح آنها گذشت و دسته دوم اخيار اهل كتاب هستند و آنها كسانى هستند كه در حق پا برجا هستند لذا ميفرمايد :
لَيْسُوا سَواءً
اين جمله مستقلّه است يعنى تمام اهل كتاب يك نحوه نيستند بلكه خوب و بد دارند ، بعد بيان ميفرمايد خوبان آنها را .