اخبار مرويّه در مجمع و برهان در ذيل همين آيات بيان فرموده ، و ممكن است برنابا هم كه صاحب انجيل است آن هم دامنش پاك بوده چون انجيل او از اين خرافات و كفريّاتى كه در اناجيل اربعه است خاليست و بشارت به حضرت رسالت صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم را صريحا دارد و از همين جهت انجيل او در نزد نصارى مردود شده و معرض عنه گرديده
نَحْنُ أَنْصارُ اللَّهِ آمَنَّا بِاللَّهِ وَ اشْهَدْ بِأَنَّا مُسْلِمُونَ
خداوند تبارك و تعالى چون غنىّ بالذات است و احتياج در ذات قدس او روا نيست احتياج بناصر و معين ندارد پس مراد از نصرت خدا نصرت بدين و احكام خدا و انبياء الهى و خلفاء بلكه بندهگان خدا اگر به قصد تقرّب به خدا باشد و محض رضاى خدا چنانچه صرف مال در راه خدا اطلاق قرض به خدا مىشود در آيه شريفه است
مَنْ ذَا الَّذِي يُقْرِضُ اللَّهَ قَرْضاً حَسَناً
سوره بقره آيه 246 و به اين مناسبت است كه موقعى كه حضرت عيسى عليه السّلام فرمود
مَنْ أَنْصارِي إِلَى اللَّهِ
يعنى به جهت تقرّب به خداوند حواريّين گفتند
نَحْنُ أَنْصارُ اللَّهِ
.
آمَنَّا بِاللَّهِ
از اين جمله استفاده مىشود كه مراد حضرت عيسى از كلمه
مَنْ أَنْصارِي إِلَى اللَّهِ
ايمان به خدا است و لازمه ايمان به خدا نصرت انبياء خدا است و اينها اقرار كردند به اين جمله .
وَ اشْهَدْ بِأَنَّا مُسْلِمُونَ
از اين جمله چند نكته استفاده مىشود : يكى آنكه مراد از مسلمون تسليم اوامر الهى است چنانچه در مورد حضرت ابراهيم عليه السّلام گذشت كه خطاب شد ( اسلم قال اسلمت لربّ العالمين ) نه اسلامى كه بمعنى اعتقاد باشد زيرا ايمان اخصّ از اسلام است و البتّه هر مؤمنى مسلم هم هست .
نكته دوم اينكه انبياء شاهد بر امّت هستند چنانچه در قرآن ميفرمايد
فَكَيْفَ إِذا جِئْنا مِنْ كُلِّ أُمَّةٍ بِشَهِيدٍ وَ جِئْنا بِكَ عَلى هؤُلاءِ شَهِيداً
سوره نساء آيه 45 .
نكته سوم اين اظهار ايمان و تسليم آنها را نميتوان گفت حقيقت دارد زيرا بر اين دعوى ثابت نماندند و بالاخره عيسى عليه السّلام را رها كرده و فرار كردند بلكه