آنها را اين آيه تهديد مىكند كه بقوّه و قدرت خود مغرور نشويد و با اسلام و مسلمين مخالفت نكنيد كه البتّه مغلوب خواهيد شد و لو عدّه مسلمين كم باشند خداوند آنها را نصرت و فيروزى عطا مىكند و نشانه و دليل بر اين مطلب غزوة بدر است
كَمْ مِنْ فِئَةٍ قَلِيلَةٍ غَلَبَتْ فِئَةً كَثِيرَةً بِإِذْنِ اللَّهِ
بقره آيه 25 .
و ملخّص قصّه بدر بنا بر آنچه در بحار مجلّد ششم باب چهلم صفحه 450 اينكه مسلمين عدد آنها سيصد و سيزده ( 313 ) نفر مطابق عدّه لشگر طالوت و اصحاب خاص حضرت بقيّة اللَّه ( عجّل اللَّه تعالى فرجه ) هفتاد و هفت نفر از مهاجرين و 236 نفر از انصار و صاحب لواء مهاجرين امير المؤمنين و صاحب لواء انصار سعد بن عبادة و تمام اين عدّه هفتاد شتر داشتند و دو اسب يكى مقداد بن اسود داشت و يكى مرثد بن ابى مرثد و شش زره و هشت شمشير و تمام قتله مسلمين چهارده نفر بودند شش از مهاجرين و هشت از انصار .
و عدّه مشركين بنا بر خبر مروى از امير المؤمنين عليه السّلام هزار بودند متجاوز از هفتاد نفر آنها كشته شدند و به همين مقدار اسير شدند و بقيّه فرار كردند و منهزم شدند . و كيفيّت آن اين بود كه در موقع تلاقى عسكرين كفّار قريش ديدند كه مسلمين عدد آنها بسيار كم است ابو جهل گفت كه اينها يك لقمه ما هستند اگر غلامان خود را روانه كنيم كفايت آنها را ميكنند عتبه گفت شايد اينها عدّهاى در كمين داشته باشند كه در موقع جنگ حمله كنند .
عمر بن وهب را كه بسيار شجاع بود روانه كردند اطراف لشگر اسلام گردشى كرد و خبر داد به آنها كه احدى در كمين نيست .
پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم كسى را فرستاد نزد كفّار قريش كه من دوست ندارم ابتداء بجنگ كنم منصرف شويد و بگذاريد مرا با عرب .
عتبه رو بقريش كرد و گفت بيائيد با پيغمبر جنگ نكنيم و او را رها كنيم ،