و حكم جهاد با آنان برداشته مىشود اگر چه قبلا مرتكب قتل و آزار مسلمين شده باشند كه «
الاسلام يجبّ ما قبله
» و اگر از اخراج و مقاتله در مسجد الحرام منتهى شدند حكم دفاع و اعتداء به مثل برداشته مىشود .
و اگر از معاصى قبل از ثبوت حكم توبه كنند حكم حدّ هم برداشته مىشود بلكه خداوند از كليه معاصى آنها ميگذرد و ميآمرزد علاوه بر اينكه مورد عنايات و رحمتهاى خود آنان را قرار ميدهد .
[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 193 ]
وَ قاتِلُوهُمْ حَتَّى لا تَكُونَ فِتْنَةٌ وَ يَكُونَ الدِّينُ لِلَّهِ فَإِنِ انْتَهَوْا فَلا عُدْوانَ إِلاَّ عَلَى الظَّالِمِينَ ( 193 )
( و با ايشان قتال كنيد تا اينكه فتنه و فساد نابود شود و دين تنها براى خدا باشد ، پس اگر از فتنه و فساد منتهى شوند پس تجاوز ديگر نيست مگر بر ستمكاران ) بعضى از مفسرين گفتهاند كه اين آيه ناسخ آيه قبل است كه فرمود
وَ لا تُقاتِلُوهُمْ عِنْدَ الْمَسْجِدِ الْحَرامِ حَتَّى يُقاتِلُوكُمْ فِيهِ
و ابتداء بقتال را تجويز مىكند و بعضى گفتند اين آيه مؤكّد آيه قبل است ولى اين اقوال مورد اعتماد نيست و ظاهر اينست كه آيه ملاك امر بقتال و حكم جهاد را معين مىكند كه تا حدى لازم و جايز است كه فتنه دفع شود و وقتى فتنه ديگر نباشد حكم قتال مرتفع ميگردد چنانچه قبلا متذكر شديم كه تشريع جهاد و دفاع براى دفع فتنه و قلع ماده فساد است بنا بر اين آيه شريفه براى بيان سرّ همه جملات آيات سابقه است يعنى قتال با مشركين و كفارى كه با شما مقاتله ميكنيد و كشتن مشركان و اخراج آنان از بلاد مسلمين و مقاتله در مسجد الحرام در وقتى كه آنها مقاتله كنند همه براى اينست كه فتنه و فساد مرتفع و نابود شود و دين خدا و توحيد بر روى زمين