ثُمَّ أَتِمُّوا الصِّيامَ إِلَى اللَّيْلِ
غايت داخل در مغيى نيست يعنى مدت روزه آخر روز است كه به اول شب وصل مىشود كه عبارت از استتار تمام قرص خورشيد در تمام نقاط شهر از سطح زمين تا بالاى كوه است و شناخته مىشود بذهاب سرخى از طرف مغرب تا بالاى سر يعنى نصف سطح بالا از سرخى خالى شود و سرخى به طرف مشرق بيفتد و به مجرد غروب شمس از نظر كه مذهب عامه و جماعتى از خاصه است نميتوان افطار نمود .
وَ لا تُبَاشِرُوهُنَّ وَ أَنْتُمْ عاكِفُونَ فِي الْمَساجِدِ
عكوف و اعتكاف بمعنى اقامت در جايى است و اعتكاف در اصطلاح فقه عبارت از اقامت در بعضى مساجد براى عبادت است و آن داراى احكام و مسائلى است كه فقهاء در كتب فقهيه بعد از كتاب صوم متعرض ميشوند و اقلّ اعتكاف سه روز است دو روز اول مستحبّ و روز سوم واجب است و همچنين روز چهارم و پنجم مستحبّ و روز ششم واجب و هكذا هر دو روز مستحبّ و روز سوم واجب مىشود و اعتكاف بسا به نذر و ساير موجبات واجب ميگردد .
و لازم است كه در يكى از چهار مسجد ( مسجد الحرام - مسجد النبى - مسجد اقصى - مسجد كوفه ) يا در مساجد جامعه در ساير بلاد باشد و در مدت اعتكاف بايد از مسجد خارج نشود مگر براى امر ضرورى و روزه شرط صحت اعتكاف است و جماع مطلقا ( در شب و روز ) در ايام اعتكاف حرام است چنانچه مفاد همين جمله است و ساير فروع اين مسئله مربوط بكتب فقهيه است
تِلْكَ حُدُودُ اللَّهِ فَلا تَقْرَبُوها
يعنى اين احكامى كه درباره روزه و اعتكاف گفته شد حدود الهى است و حدّ عبارت از منتهى هر چيزى و حاجز بين دو چيز است و براى هر چيز حدّى است كه تا آن حدّ مربوط به آن شيئى است مثلا اخلاق حسنه هر يك داراى حدّى است كه اگر از آن تجاوز نمود بجانب افراط يا تفريط ميرسد و همچنين است عقائد و افعال و ساير امور كه همه محدود به حدى