شرايع الهى و وظايف دينى است و ايمان به پيغمبران خدا از آدم تا خاتم كه همگى بندگان مقرب خدا و واسطه بين او و عباد ميباشند و البته كسى كه معتقد باشد بنبوت حضرت خاتم الانبياء و آنچه او از جانب خدا آورده و معتقد باشد به قرآن كه كلام خدا و كتاب آسمانى است بامامت اوصياء طاهرين او كه ركن پنجم ايمان است نيز معتقد است .
وَ آتَى الْمالَ عَلى حُبِّهِ
بيان قسمت دوم از برّ است كه اعمال صالحه باشد و آن بذل مال در راه خدا و به پا داشتن نماز و دادن زكات است ، و ضمير على حبه ممكن است راجع باللّه باشد يعنى بذل مال كند براى محبت به خدا و به قصد قربت به او ، و ممكن است مرجع ضمير ايتاء باشد يعنى بذل مال كند براى اينكه احسان را دوست ميدارد يعنى ايتاء او از روى ميل و شوق و علاقه به اين صفت است نه از روى كره و عنف و معنى سخاوت همين است و ممكن است مرجع ضمير مال باشد يعنى با اينكه علاقه و احتياج بمال دارد آن را در راه خدا صرف كند كه اشاره بصفت ايثار است چنانچه در آيه شريفه مىفرمايد
وَ يُؤْثِرُونَ عَلى أَنْفُسِهِمْ وَ لَوْ كانَ بِهِمْ خَصاصَةٌ
« 1 » و آيه شريفه
وَ يُطْعِمُونَ الطَّعامَ عَلى حُبِّهِ مِسْكِيناً وَ يَتِيماً وَ أَسِيراً
« 2 » نيز به همين معنى تفسير شده « ذوى القربى » در مجمع البيان از حضرت باقر و حضرت صادق ( ع ) روايت كرده كه مراد از ذوى القربى ، ذوى القربى پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم ميباشند كه ايتاء به آنها عبارت از خمس و ساير احسانهايى است كه به آنان بايد نمود و ممكن است گفته شود اين تفسير تأويل و تفسير به باطن است و با ظاهر كه احسان بخويشان شخص معطى باشد منافات ندارد
هامش
( 1 ) - سوره حشر آيه 9
( 2 ) - سوره دهر آيه 8