و
لَمْ تَكُونُوا بالِغِيهِ إِلَّا بِشِقِّ الْأَنْفُسِ
« 1 » و
بَعُدَتْ عَلَيْهِمُ الشُّقَّةُ
« 2 » و غير اينها و بعيد بمعنى دور در مقابل قريب است و شقاق بعيد يعنى دشمنى و جدايى و اختلافى كه قابل ائتلاف و اقتراب و التيام نباشد يعنى اينان بقدرى خود را از حقايق كتاب دور انداختهاند و جدايى و فاصله گرفتهاند كه قرب به آن حقايق بسيار مشكل و متعسر شده است چون بعيد صفت مشبهة و دلالت بر دوام و ثبات دارد
[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 177 ]
لَيْسَ الْبِرَّ أَنْ تُوَلُّوا وُجُوهَكُمْ قِبَلَ الْمَشْرِقِ وَ الْمَغْرِبِ وَ لكِنَّ الْبِرَّ مَنْ آمَنَ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ وَ الْمَلائِكَةِ وَ الْكِتابِ وَ النَّبِيِّينَ وَ آتَى الْمالَ عَلى حُبِّهِ ذَوِي الْقُرْبى وَ الْيَتامى وَ الْمَساكِينَ وَ ابْنَ السَّبِيلِ وَ السَّائِلِينَ وَ فِي الرِّقابِ وَ أَقامَ الصَّلاةَ وَ آتَى الزَّكاةَ وَ الْمُوفُونَ بِعَهْدِهِمْ إِذا عاهَدُوا وَ الصَّابِرِينَ فِي الْبَأْساءِ وَ الضَّرَّاءِ وَ حِينَ الْبَأْسِ أُولئِكَ الَّذِينَ صَدَقُوا وَ أُولئِكَ هُمُ الْمُتَّقُونَ ( 177 )
( نيكى اين نيست كه رويهاى خودتان را بجانب مشرق و مغرب بگردانيد ولى واجد خوبى كسى است كه به خدا و روز آخرت و فرشتگان و كتاب خدا و پيغمبران ايمان بياورد و مال را با اينكه به آن علاقه دارد بخويشان و يتيمان و مستمندان و درماندگان در غربت ، و سؤال كنندگان ، و در راه آزاد كردن بردگان بدهد و نماز را به پا دارد و زكات را بدهد ، و كسانى هستند كه بعهدهاى خود وفا كنند هر گاه پيمان بندند و در سختيها و ضررها و در هنگام جهاد با دشمن شكيبا باشند اينان كسانى هستند كه راست ميگويند و اينان پرهيزكارانند ) اين آيه شريفه يكى از آياتى است كه جامع جميع خوبيها از عقائد حقه و اخلاق حسنه و اعمال صالحه مىباشد .
هامش
( 1 ) - سوره نحل آيه 7
( 2 ) - سوره توبه آيه 42