مقدار است نه اينكه تنها تو اين بهره را دارى و ساير زوجات ندارند و در قصه داود و آن دو ملك ميفرمايد
لَهُ تِسْعٌ وَ تِسْعُونَ نَعْجَةً وَ لِيَ نَعْجَةٌ واحِدَةٌ
« 1 » يعنى بهره او اين مقدار و بهره من اين مقدار است .
[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 175 ]
أُولئِكَ الَّذِينَ اشْتَرَوُا الضَّلالَةَ بِالْهُدى وَ الْعَذابَ بِالْمَغْفِرَةِ فَما أَصْبَرَهُمْ عَلَى النَّارِ ( 175 )
( اينان كسانى هستند كه گمراهى را بهدايت و عذاب را بآمرزش خريدند ، پس چه چيز اينان را بر آتش صبر داد ) « اولئك » اشاره به
الَّذِينَ يَكْتُمُونَ
در آيه قبل است و
الَّذِينَ اشْتَرَوُا الضَّلالَةَ بِالْهُدى
بيان چكيدهء عمل اينهاست كه همه اسباب هدايتى كه براى آنان جمع بود ( از درك زمان رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم و تشرف بحضور او و مشاهده معجزات و استماع آيات الهى و ديدن صفات و اخلاق و اعمال او و موافقت و مطابقت آنها با آنچه در كتب انبياء سلف ديده بودند و غير اينها ) رها نموده و خود را بضلالت و گمراهى افكندند و براى رياست چند روزه دنيا و حب مال و جاه دين خود را به دنيا فروختند و معنى اشتراء در ذيل تفسير آيه 15 از همين سوره گذشت « 2 »
وَ الْعَذابَ بِالْمَغْفِرَةِ
معنى اين جمله نيز اينست كه اسباب مغفرت و آمرزش كه براى آنها آماده و در دسترس آنها بود ترك كرده و عذاب را بواسطه كفر و اعمال ناشايسته براى خود خريدند چه اگر اينان ايمان ميآوردند طبق حديث نبوى «
الاسلام يجبّ ما قبله
» گناهان آنان آمرزيده و مشمول رحمت حق ميگشتند ولى نه تنها ايمان نياوردند تا از گناهان گذشته نجات يابند بلكه بواسطه عناد و
هامش
( 1 ) - سوره ص آيه 22
( 2 ) - مجلد اول ص 405