است كه خداوند براى هر چيزى معين فرموده و نبايد از آن تجاوز نمود و در حديث از حضرت صادق عليه السّلام روايت شده كه فرمود «
الباغى الذى يخرج على الامام و العادى الذى يقطع الطريق
» و در احاديث ديگر بمعانى ديگر مانند ظالم و غاصب و صيد كننده از روى لهو و سارق تفسير شده « 1 » ولى همه اين معانى از باب بيان مصداق است و منافاتى در بين آنها نيست .
و بالجمله آيه دلالت دارد بر اينكه خوردن ميته و خون و گوشت خوك و ذبيحه كه اسم بتان بر آن برده شود از روى اضطرار به قدر رفع ضرورت جايز است در صورتى كه خورنده باغى و عادى نباشد .
إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ
همانا خداوند آمرزنده گناهان است از روى تفضل و رحمت و در دنيا و آخرت بندگان مشمول رحمت بىپايان او هستند و تفسير غفور و رحيم قبلا بيان گرديد مراجعه شود « 2 »
[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 174 ]
إِنَّ الَّذِينَ يَكْتُمُونَ ما أَنْزَلَ اللَّهُ مِنَ الْكِتابِ وَ يَشْتَرُونَ بِهِ ثَمَناً قَلِيلاً أُولئِكَ ما يَأْكُلُونَ فِي بُطُونِهِمْ إِلاَّ النَّارَ وَ لا يُكَلِّمُهُمُ اللَّهُ يَوْمَ الْقِيامَةِ وَ لا يُزَكِّيهِمْ وَ لَهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ ( 174 )
( محققا كسانى كه آنچه خدا از كتاب نازل فرموده ، كتمان ميكنند و آن را ببهاى كم ميفروشند اينان جز آتش نميخورند و به غير نار در شكمهاى خود وارد نميكنند و خداوند در روز قيامت با آنها تكلم نميكند و آنان را تزكيه نمىنمايد و براى آنان عذاب دردناك است )
هامش
( 1 ) - آلاء الرحمن ص 148
( 2 ) - مجلد اول ص 96 - 108