6 - نحر نمودن در شتر ، بعضى بلوغ ذبح كننده را نيز شرط نمودهاند و تفصيل اين شرايط در فقه داده شده و بحثى در علم فقه است كه حيوانى كه مشكوك باشد ميته است يا مذكى محكوم بميته است يعنى اصل عدم التذكيه است مگر اينكه اماره شرعيه مانند يد مسلم و سوق مسلمين بر تذكيه داشته باشيم
وَ الدَّمَ
خون ، خوردن آن مطلقا حرام است خواه خون حرام گوشت باشد يا حلال گوشت ، صاحب نفس سائله ( خون جهنده ) باشد يا نباشد ، ولى نجاست آن منوط باينست كه از صاحب نفس سائله باشد و خون متخلف در ذبيحه و در تخم مرغ نجاست آن و حرمت خوردنش محل خلاف است و حق تفصيل است بلى خون پاك اگر مستهلك شود خوردن آن مانعى ندارد .
وَ لَحْمَ الْخِنْزِيرِ
ذكر نمودن خوك را در ضمن چيزهايى كه خوردن آنها حرام است با اينكه حيوانات حرام گوشت بسيارند براى اينست كه نصارى و من تبعهم ميخورند و از آن لذت مىبرند و آن را الذّ همه حيوانات ميدانند .
وَ ما أُهِلَّ بِهِ لِغَيْرِ اللَّهِ
اهلال بمعنى رفع صوت است و اهلال محرم رفع صوت و بلند نمودن صداى او بتلبيه است و اهلال طفل هنگام ولادت ، بلند كردن صدا بگريه است و مراد در اينجا ذكر نام غير خداست بر حيوانى كه ذبح مىكنند از بت يا درخت يا غير اينها كه مورد پرستش مشركين و عبده اوثان است كه هر گاه نام غير خدا را هنگام ذبح ببرند چنانچه دأب بت پرستان بوده خوردن آن ذبيحه حرام و در حكم ميته است .
فَمَنِ اضْطُرَّ
يعنى كسى كه اضطرار براى او در خوردن يكى از مذكورات پيدا شود در صورتى كه سركش و متجاوز نباشد باكى بر او نيست و اضطرار يكى از آن نه چيز است كه در حديث رفع بسند معتبر از پيغمبر اكرم صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم رسيده و آن حديث چنانچه در سفينة صفحه 530 نقل نموده اينست كه فرمود :