[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 140 ]
أَمْ تَقُولُونَ إِنَّ إِبْراهِيمَ وَ إِسْماعِيلَ وَ إِسْحاقَ وَ يَعْقُوبَ وَ الْأَسْباطَ كانُوا هُوداً أَوْ نَصارى قُلْ أَ أَنْتُمْ أَعْلَمُ أَمِ اللَّهُ وَ مَنْ أَظْلَمُ مِمَّنْ كَتَمَ شَهادَةً عِنْدَهُ مِنَ اللَّهِ وَ مَا اللَّهُ بِغافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ ( 140 )
( و يا مىگوييد همانا ابراهيم و اسمعيل و اسحق و يعقوب و انبياء از اولاد يعقوب يهودى يا نصرانى بودند ؟ بگو آيا شما داناتريد يا خدا ؟ و چه كسى ستمكارتر از آنست كه شهادتى را كه از خدا نزد اوست كتمان كند ؟ و خداوند از آنچه ميكنيد غافل نيست )
أَمْ تَقُولُونَ
ام معادل همزه استفهام در آيه قبل است
أَ تُحَاجُّونَنا فِي اللَّهِ
و « او » براى ترديد بين گفتار دو طايفه است يعنى يهود ميگفتند ابراهيم و پيغمبران بعد از او يهودى بودند و نصارى ميگفتند نصرانى بودند ، و اين گفتار از اين دو طايفه اگر مبنى بر اينست كه ابراهيم و انبياء بعد از او تابع شريعت موسى يا عيسى بودهاند كذب آن واضح است زيرا قبل از موسى و عيسى شريعت آنان تشريع نشده بود تا كسى تابع آن باشد و اگر مرادشان اينست كه ابراهيم بر همان تشريعى بود كه موسى و عيسى بر آن بودند يعنى ابراهيم و انبياء بعد از او با موسى و انبياء بنى اسرائيل بنا بر قول يهود بر يك شريعت بودند و همچنين بنا بر قول نصارى آنها با عيسى بر يك شريعت بودند ، اين گفتار آنان نيز از جهاتى باطل است زيرا اولا اساس شريعت ابراهيم بر توحيد و يكتا پرستى بوده و اين تورات رايجى كه فعلا نسبت بموسى ميدهند و ساير كتب عهد قديم و اين اناجيل رايجى كه نسبت بمسيح ميدهند و ساير كتب عهد جديد مشحون از نسبت شرك و بت پرستى بانبياء بنى اسرائيل از قبيل سليمان و غيره بلكه نسبت گوساله پرستيدن و درست