[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 141 ]
تِلْكَ أُمَّةٌ قَدْ خَلَتْ لَها ما كَسَبَتْ وَ لَكُمْ ما كَسَبْتُمْ وَ لا تُسْئَلُونَ عَمَّا كانُوا يَعْمَلُونَ ( 141 )
( اينان گروهى بودند كه گذشتند و هر چه كردند نتيجهاش براى خودشان مىباشد و آنچه شما مىكنيد نيز نتيجهاش براى خودتان مىباشد و از آنچه آنان مىكردند از شما سؤال نميشود ) عين اين آيه در چند آيه قبل گذشت و تفسير آن ذكر گرديد تنها در وجه تكرار آن مفسرين وجوهى ذكر نمودهاند چنانچه در مجمع البيان از قول مفسرين سه وجه ذكر نموده و در الميزان نيز وجه رابعى متذكر شده لكن هيچ يك از اين وجوه به نظر تمام نيست و آنچه از سياق آيات استفاده مىشود اينست كه چون در آيات قبل از آيه اولى خداوند شمهء از شئون انبياء مانند ابراهيم و يعقوب را متذكر شد و اين بسا موجب مىشود كه يهود و نصارى سوء استفاده نموده و بگويند اينها آباء ما هستند و به آنها افتخار نمايند خداوند براى دفع دخل ميفرمايد مقام و شأن و خوبى آنها مربوط بخودشان بوده و اولاد ناخلف و لجوج و معاند از آن بهرهء نمىبرد .
و آيات قبل از آيه ثانيه چون در مورد ابطال دعاوى يهود و نصارى بوده كه انبياء را يهودى يا نصرانى ميپنداشته و با مسلمين محاجه مينمودند خداوند پس از ابطال اين دعاوى به بيانى كه ذكر شد ميفرمايد آنان هر چه و هر كه بودند مربوط بشما نيست و شماها گرفتار اعمال خود و مسئول آنها ميباشيد .
[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 142 ]
سَيَقُولُ السُّفَهاءُ مِنَ النَّاسِ ما وَلاَّهُمْ عَنْ قِبْلَتِهِمُ الَّتِي كانُوا عَلَيْها قُلْ لِلَّهِ الْمَشْرِقُ وَ الْمَغْرِبُ يَهْدِي مَنْ يَشاءُ إِلى صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ ( 142 )
( سفيهان از مردم به زودى ميگويند چه چيزى ايشان را از قبلهء كه بر آن بودند برگردانيد ؟ بگو مشرق و مغرب براى خداست هر كه را بخواهد به راه راست هدايت مينمايد )