تخطي إلى المحتوى الرئيسي

اطيب البيان في تفسير القرآن (فارسى) — صفحة 220

مساهمون:

ص٢٢٠
و يا آنچه نصارى درباره مسيح و نزول روح القدس بر مريم و بدون پدر بودن مسيح و زنده كردن مردگان و شفا دادن بيماران و زنده شدن او پس از مصلوب و مدفون شدن و به آسمان رفتن و نحو اينها گفتند . ولى با اين وصف آيه همه مذاهب باطله را شامل مىشود و مورد مخصص آيه نمىگردد .
فِي اللَّهِ
يعنى در انتساب به خدا و مقام قرب به او ،
وَ هُوَ رَبُّنا وَ رَبُّكُمْ
يعنى از جهت انتساب بپروردگار همه مساوى و يكسانيم زيرا او آفريدگار و پروردگار همه و حيات و روزى دهنده به همه است و جمله مخلوقات از كوچك و بزرگ ، از ذره اتم تا بزرگترين كرات جوى و از عقل مجرد تا هيولاى محض در جنب قدرت او مساوى بوده و همه دست نياز بدرگاه بىنياز او دراز نموده و محتاج افاضه او ميباشند ، بنا بر اين از جهت انتساب فرقى بين مخلوقات نيست
وَ لَنا أَعْمالُنا وَ لَكُمْ أَعْمالُكُمْ
يعنى هر كسى جزاى عمل خود را مىبيند اگر خوبى كند نتيجه‌اش عايد خودش ميگردد و اگر بدى نمايد نكبتش دامنگير خودش مىشود ( الناس مجزيون باعمالهم ان خيرا فخير و ان شرا فشر )
وَ نَحْنُ لَهُ مُخْلِصُونَ
يعنى امتياز ما بر شما اهل كتاب اينست كه ما شريك و عديلى براى خدا قائل نيستيم و در مقام عبادت نسبت به او خالص بوده جز او را پرستش نميكنيم و با صداى بلند فرياد مىزنيم لا إله الا اللَّه و نه تنها در مقام عبادت شريك براى خدا قرار نميدهيم بلكه در مقام ذات و صفات و افعال موحّد بوده جز او كسى را واجب الوجود و قديم ندانسته و صفات او را عين ذات او دانسته و مؤثرى در عالم سواى او نميدانيم ، بر خلاف شما كه كتب مقدسه‌تان پر از كلمات و سخنان شرك و كفر آميز بوده و شما يهود مدت بسيارى در شرك و بت پرستى بسر برده و شما نصارى مسيح را خدا و پسر خدا دانسته و باسم او و روح القدس و اب تعميد ميدهيد