سورهء مبارك بلد
أَ يَحْسَبُ أَنْ لَمْ يَرَهُ أَحَدٌ
. « 1 »
مؤلف : آيا مىپندارد آنكه نديده است او را يكى ؟ يعنى خداى وى را ديده و نيّت او را دانسته . . . .
علّامه شعرانى : انسان بايد هميشه خود را منظور نظر الهى داند و پيوسته متوجّه باشد كه خداى تعالى مراقب اوست ؛ به دليل اينكه به او چشم داد براى ديدن ، زبان داد براى گفتن و لب براى دهان گشودن و غذا خوردن . پس كسى از بالا پيوسته مراقب اوست و افعال او در معرض محاسبه است و نيز او را به راه خير و شر هدايت كرد ، چنانكه فرمود :
فَأَلْهَمَها فُجُورَها وَ تَقْواها
. « 2 » و آنها نيز بىحكمت نيست . « 3 »
هامش
( 1 ) . بلد ( 90 ) آيهء 7 .
( 2 ) . شمس ( 91 ) آيهء 8 .
( 3 ) . منهج الصادقين ، ج 10 ، ص 251 .