تخطي إلى المحتوى الرئيسي

پژوهش هاى قرآنى علامه شعرانى در تفاسير مجمع البيان، روح الجنان و منهج الصادقين (فارسى) — صفحة 1260

مساهمون:

ص١٢٦٠
در اصطلاح فقها آن‌كه يقين دارد . « 1 »
اللَّهُ الَّذِي خَلَقَ سَبْعَ سَماواتٍ وَ مِنَ الْأَرْضِ مِثْلَهُنَّ
. « 2 » مؤلف : خداى به حقّ آن است كه بيافريد هفت آسمان را بعضى بر بالاى بعض و بيافريد از زمين مانند آسمان‌ها ؛ يعنى آن را بر هفت طبقه خلق نمود بعضى در تحت بعضى ديگر . و ابو صالح از ابن عبّاس روايت كرده كه زمين‌ها هفتند بر بالاى يكديگر نيستند و درياها آنها را از هم جدا كرده و همه در زير آسمانند . علّامه شعرانى : هفت زمين به نظر مىرسد مراد هفت اقليم باشد ؛ چون خداوند در مقام اثبات قدرت خود به چيزى احتجاج مىفرمايد كه مردم بشناسند و هفت اقليم از عهد قديم ميان مردم معروف بود و تفسير ابن عبّاس بدين راجع است . روايت حسين بن خالد را ممكن است منطبق بر هيئت جديد كرد و گفت هريك از سيّارات زمين است و فضاى محيط بر هريك آسمان آنها . « 3 »
هامش
( 1 ) . منهج الصادقين ، ج 9 ، ص 320 . ( 2 ) . طلاق ( 65 ) آيهء 12 . ( 3 ) . منهج الصادقين ، ج 9 ، ص 328 .