سورهء مبارك ملك
الَّذِي خَلَقَ الْمَوْتَ وَ الْحَياةَ
. « 1 »
مؤلف : و روايت كردند از عبد اللّه عبّاس كه او گفت : خداى مرگ را بر صورت كبشى سياه و سفيد آفريد ، به هيچچيز گذر نكند و به او نرسد الّا كه بميرد و حيات را بر صورت اسبى ابلق آفريد ماده .
علّامه شعرانى : يعنى - اگر حديث درست باشد - تمثيل است ؛ چون در نظر انسان مرگ به هيچچيز نزديكتر از گوسفند نيست ، روزى نباشد كه چند جنازهء گوسفند نبينيد ، لذا چون مرگ مجسّم شود ، به صورت گوسفند كه ملازم اوست ، در ذهن انسان درآيد ، بر خلاف اسب كه وسيلهء غلبه بر دشمن يا فرار از دشمن است و با حيات در ذهن انسان مجسّم مىشود . « 2 »
الَّذِي خَلَقَ سَبْعَ سَماواتٍ طِباقاً
. « 3 »
مؤلف : آن خدايى كه بيافريد هفت آسمان را مطابق يكديگر بر بالاى ديگرى . در معالم از كعب الاحبار روايت كرده كه طبقهء اوّل - يعنى آسمان دنيا - موجى است محكم شده ، و دوم مرمر است سفيد ، و سوم آهن است ، و چهارم روى است
هامش
( 1 ) . ملك ( 67 ) آيهء 2 .
( 2 ) . روح الجنان ، ج 11 ، ص 209 .
( 3 ) . ملك ( 67 ) آيهء 3 .