سورهء مبارك حجرات
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تَرْفَعُوا أَصْواتَكُمْ فَوْقَ صَوْتِ النَّبِيِّ
. . . أَنْ تَحْبَطَ أَعْمالُكُمْ . . .
. « 1 »
مؤلف : چون براهين قاطعه دالّند بر ابطال احباط اعمال صالحه به افعال سيّئه .
علّامه شعرانى : در صفحهء 141 از جلد هفتم و صفحه 355 از جلد هشتم دربارهء احباط و تكفير اشارتى كرده و دليل بطلان آن را به اختصار آوردهايم . و مرحوم مجلسى رحمه اللّه در كتاب اعتقادات - منسوب به وى - احباط و تكفير را ثابت فرموده و قول علماى شيعه را ردّ كرده است . و از اين جهت بعيد مىدانيم كتاب مزبور حقيقتا از آن مرحوم باشد ؛ چون بسيارى از اينگونه امور در آن ديدهايم .
و بايد دانست كه گاهى يك لفظ در قرآن و روايات به يك معنى استعمال شده و در اصطلاح بهمعناى ديگر ، مثلا اجتهاد در روايات مذموم است و از آن نهى كردهاند و مجتهد را مخالف طريقهء اهل بيت عليهم السّلام شمرده و مراد از آن استنباط احكام از رأى و قياس است نه مجتهد به اصطلاح امروزى . و همچنين فقه قرآن و اخبار ، همهء علوم دينى است و در اصطلاح امروز ، علم فروع است . و در قرآن فرمايد زنا مكروه است ، و مكروه در قرآن به معنى حرام استعمال شده و در نزد ما چيز ديگر است . و حرام در قرآن به معنى چيز ديگر آمده است ، مانند
حُرِّمَ ذلِكَ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ ؛
« 2 » يعنى نكاح
هامش
( 1 ) . حجرات ( 49 ) آيهء 2 .
( 2 ) . نور ( 24 ) آيهء 3 .