سورهء مبارك فتح
لِيَغْفِرَ لَكَ اللَّهُ ما تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِكَ
. « 1 »
مؤلف : يعنى بيامرزد گناه امّت براى تو و شفاعت و جاه تو ، چنانكه گويند : فقلت هذا الأمر لك ، أي لأجلك .
علّامه شعرانى : رئيس هر قوم نمايندهء پيروان است و اگر در قومى گروهى مخالفت امر سلطان كنند ، هرچند بىدستور و فرمان رئيس باشد و سلطان گويد تو را بخشيدم .
يعنى كسان تو را . و گاه باشد كه سلطان با سلطان ديگر عهد مىبندد و در امورى كه راجع به رعاياى آنهاست . « 2 »
إِنَّا أَرْسَلْناكَ شاهِداً وَ مُبَشِّراً وَ نَذِيراً * لِتُؤْمِنُوا بِاللَّهِ
. « 3 »
مؤلف : در اين آيت دليل است بر بطلان مذهب مجرّد .
علّامه شعرانى : مجرّد تصحيف است و مجبّره صحيح ؛ يعنى آنها كه گويند :
خداوند تعالى مردم را مجبور مىكند بر گناه و كفر و عقاب مىكند . و مقصود آنكه آيت ردّ مذهب جبريان است ؛ چون خداوند فرموده ما رسول را فرستاديم تا شما ايمان آوريد ، إلخ . « 4 »
هامش
( 1 ) . فتح ( 48 ) آيهء 2 .
( 2 ) . روح الجنان ، ج 10 ، ص 204 .
( 3 ) . فتح ( 48 ) آيات 8 و 9 .
( 4 ) . روح الجنان ، ج 10 ، 208 .