تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير شريف البلابل القلاقل (فارسى) — صفحة 449

مساهمون:

ص٤٤٩
پس خذاى - عزّ و جلّ - زنانرا نهى مىفرمايذ از پيذا كردن آن زينت ، كسى را كه نامحرم بوذ ايشانرا . استثنا كرد به چيزى كه پوشيذن آن در بعضى اوقات ممكن نبوذ ، روى و اطراف ، چون نه بلذت و شهوت [ 126 - پ ] بينذ . « 1 » و اين مذهب اهل سنت و جماعت است . و مذهب اهل حق ، قول ابن مسعود است . و آن پيش ازين بيان كرديم . و انگشتان دست ، از « الّا ما ظهر منها » ست ، زيرا كه اخفاء آن گاه‌گاه دشوار بوذ . و گفته‌اند : پايها و قدم ، نه عورتست . و در آن خلاف كرده‌اند . « 2 »
وَ لْيَضْرِبْنَ بِخُمُرِهِنَّ عَلى جُيُوبِهِنَّ :
« خمر » ، جمع « خمار » بوذ . خذاي - تعالى [ امر كرد ] ايشانرا كه مقنعها [ و ] رنجينها فروگذارند ، تا گردن ايشان پوشيده بوذ و گردن‌بند ظاهر نباشذ . و گفته‌اند : گريبان جامها زنان عرب گشاذه بوذ ، چنانك دامن دراعه ؛ يعنى : چاك سينهاء ايشان . « 3 » « 4 » [ 127 - پ ]
وَ لا يُبْدِينَ زِينَتَهُنَّ :
الّا براى شوهر خوذ هرگز ، « 5 » و مقصود از زينت ، شوهرست .
هامش
( 1 ) - تفسير عشرى از قرآن مجيد / 361 - 363 . ( 2 ) - رازى 8 / 207 . ( 3 ) - كشف الاسرار 6 / 519 . ( 4 ) - در كتابت نسخه ، در اينجا اشتباهى رخ داده ، و آن اينكه بخشى از اين آيه و تفسير آن ، در ميان تفسير آيهء بعد تحرير شده است . ( برگ 127 - پ و 128 - ر ) ، كه به اصلاح آن مىپردازيم . ( 5 ) - اصل نسخه : الا براى شوهر هرگز خود .