پرستيذهاند ، كافر شوند . وجه دوم آنست كه معبودان بعبادت آن كافر شوند ، چنانك خذاى - عزّ و جلّ - فرموذ :
« إِذْ تَبَرَّأَ الَّذِينَ
( الاية ) » . « 1 »
وَ يَكُونُونَ عَلَيْهِمْ ضِدًّا :
خواست ايشان آن بوذ كه شفعا باشند ، ايشانرا خصما شذند . « 2 »
و « ضد » بر واحد و جمع اطلاق كنند . « 3 »
و گفتهاند : يار باشند ايشانرا . « 4 »
أَ لَمْ تَرَ أَنَّا أَرْسَلْنَا
[ 115 - ر ]
الشَّياطِينَ عَلَى الْكافِرِينَ :
و نديذى تو كه چون كافران متابعت شياطين كردند ، شياطين را بكافران بازگماشتيم ،
تَؤُزُّهُمْ أَزًّا :
هامش
( 1 ) - تبيان 7 / 148 ، مجمع 6 / 529 ، رازى 7 / 437 . بجاى آيهاى كه مصنف بدان استشهاد كرده ، در مصادر سهگانهء ، فوق ، آيهء شريفهء« تَبَرَّأْنا إِلَيْكَ ما كانُوا إِيَّانا يَعْبُدُونَ »( قصص / 63 ) آمده است . در متن تفسير ، چنان كه ديده مىشود ، آيهء« إِذْ تَبَرَّأَ الَّذِينَ »مورد استشهاد قرار گرفته ، اما چنين لفظى در قرآن نيست و ظاهرا آيهء« إِذْ تَبَرَّأَ الَّذِينَ اتُّبِعُوا مِنَ الَّذِينَ اتَّبَعُوا »( بقره / 166 ) مورد نظر بوده است . البته هردو آيه ، بر مراد مصنف دلالت دارند .
( 2 ) - مصنف در اين جمله ، به حديثى اشاره دارد كه در مواضع ديگر كتاب نقل كرده است : « ويل لمن كان شفعاؤه خصمائه » .
( 3 ) - تفسير طبرى 16 / 82 ، مجمع 6 / 529 .
( 4 ) - تبيان 7 / 148 ، رازى 7 / 438 ، طبرى و مجمع - همان صفحات .