و در نبوت او خلاف كردهاند .
بعضى گفتهاند : پيغمبر بوذ . « 1 »
و گفتهاند : پاذشاهى بوذ از مشرق و مغرب ، چهار كس را بوذ : دو مسلمان :
سليمان و ذو القرنين ؛ و دو كافر : نمرود و بخت نصر . « 2 »
و گفتهاند : رسول - صلى الله عليه و آله - امير المؤمنين را ذو القرنين خواند . « 3 » اين معنى بسمع عمر رسيذ . گفت : راضى نيست كه او را بنامهاى انبيا مىخواند ، اسم ملايكه نيز بر وى اطلاق مىكند . « 4 » و مذهب او آن بوذ كه ذو القرنين ملكى بوذ . و از وى اين معنى غلط است ، زيرا كه از رسول - صلى الله عليه و آله - نقل كردهاند كه :
« ذو القرنين ملكى بوذ كه به همه روى زمين برسيذ بطريق اسباب » . « 5 » و صورة ملك و ملك در كتبت هردو يكست ، از ملك تا ملك او را غلط افتاذ .
و اين تصحيف لفظست . قوله
قُلْ سَأَتْلُوا عَلَيْكُمْ مِنْهُ ذِكْراً :
بگو اى محمد ! خبر دهم شما را .
هامش
( 1 ) - تبيان 7 / 88 ، مجمع 6 / 479 ، ابو الفتوح رازى 7 / 371 ، كشاف 2 / 743 ، كشف الاسرار 5 / 735 .
( 2 ) - كشاف 2 / 743 ، ابو الفتوح 7 / 371 ، كشف الاسرار 5 / 735 ، منهج الصادقين 5 / 376 .
( 3 ) - ر . ك . بحار الانوار 39 / 39 - 44 كه وجوه اين تشبيه بيان شده است و همچنين ر . ك . الغدير 6 / 313 - 315 كه اين تسميه را از ابعاد ديگر بررسى كرده است .
( 4 ) - حياة الحيوان 2 / 21 ، فتح البارى 6 / 295 ، به نقل از الغدير 6 / 310 ، كشاف 2 / 743 .
( 5 ) - اين مضمون در كلام امام صادق عليه السلام آمده است ر . ك . بحار الانوار 47 / 237 .