هست ، بل كه خوذ مقصود اوست . و اين خطابهاى هفتگانه ، از پى تأكيد است بر آنانك ماذر و پذر رسول را - صلى الله عليه و آله - كافر مىخوانند ، - حاشا هما .
و آن بدبختان كه ماذر و پذر رسول را كافر مىدانند ، ايشانرا لازم مىآيذ كه رسول را - حاشاه - حرامزاده و كافربچه و پليذزاذه گفتهاند ، زيرا كه خذاى - تعالى - مشركانرا نجس مىخواند ، بقوله :
« إِنَّمَا الْمُشْرِكُونَ نَجَسٌ » .
« 1 »
و
« الزَّانِي لا يَنْكِحُ إِلَّا زانِيَةً أَوْ مُشْرِكَةً » .
« 2 »
و العجب كه رسول را به اين نامها خوانند ، و آنگه اميذ شفاعتش دارند .
« ويل لمن شفعاؤه خصماؤه » « 3 »
نصيب ايشان بود .
و در ابطال مذهب اين قوم ، رسول - صلى الله عليه و آله - فرموذ :
« نقلت من اصلاب الطاهرين الي ارحام الطاهرات » ؛ « 4 »
يعنى : خذاى - تعالى - مرا از پشتهاى پاك برحمهاى پاك نقل فرموذ .
هامش
( 1 ) - توبه / 28
( 2 ) - نور / 3
( 3 ) - اين جمله را مصنّف ، به عنوان حديث نبوى صلى الله عليه و آله نقل كرده است .
( ر . ك . همين كتاب ذيل آيه مائده / 59 )
( 4 ) - اين حديث را اغلب مفسران خاصه و عامه ذيل آيه شريفه« وَ تَقَلُّبَكَ فِي السَّاجِدِينَ »( شعراء / 219 ) روايت كردهاند .