و بعضى زيادت كردند ، گفتند : امر امرا قاطعا ؛ « 1 » يعنى : امر كرد ، امرى قاطع .
و گفتهاند : لازم گردانيذ . « 2 »
و گفتهاند : عهد كرد . « 3 »
و عبد الله مسعود و عبد الله عباس ، « و وصى » خواندهاند . « 4 » از ضحاك و ابن عباس روايت كردهاند كه ايشان گفتند : در مصحف ، « و وصّى » نوشته بوذ كه « و قضى » است . و اين قرآة از شواذ است . « 5 » و مقريان قران ، آن را مقبول مىدارند ، اما حكايت مردود مىنهند . « 6 »
أَلَّا تَعْبُدُوا إِلَّا إِيَّاهُ ؛
يعنى : پروردگار تو حكم فرموذ كه جز او نپرستيذ .
وَ بِالْوالِدَيْنِ إِحْساناً :
امر فرموذ كه با ماذر و پذر نيكوييى كنيذ . « 7 »
وَ اخْفِضْ لَهُما جَناحَ الذُّلِّ مِنَ الرَّحْمَةِ :
هامش
( 1 ) - بيضاوى 1 / 581 ، كشاف 2 / 657 .
( 2 ) - مجمع 6 / 409 .
( 3 ) - لسان العرب : « قضى » .
( 4 ) - ابو الفتوح رازى 3 / 346 . و « اوصى » به جاى « و وصى » نيز خواندهاند .
( 5 ) - همان مصدر .
( 6 ) - طبرى 14 / 44 .
( 7 ) - تفسير قسمتى از آيه در اصل نسخه نيامده است .
در روضة الواعظين 1 / 105 آمده است كه امام صادق عليه السلام فرمود :
« الوالدين » ، محمد و على . [ صلوات الله عليهما و آلهما ]