پس اين حديث ، دلالت مىكنذ بر افضليت امير المؤمنين بعد از رسول . و درين حديث ، نكته است . و آن آنست كه رسول - صلى اللّه عليه [ و آله ] و سلم - فرموذ :
« إن تمسكتم به لن « 1 » تضلّوا ابدا » ؛
يعنى : اگر به آنچه شما را فرموذم تمسك كنيذ ، هرگز گمراه نشويذ .
پس اى منصف ! بنگر كه بعد از رسول - صلى اللّه عليه و آله و سلم - تمسك بعلى كردند يا نه ؟ آنها كه كردند ، اندكى بوذند ، از ضلالت خارجند . و آنها كه نكردند ، داخل بضلالت باشند . زيرا كه هركه مخالفت رسول كند ، ضلالت بوذ .
چنانك حافظ ابو نعيم در حلية الاوليا باسناد نقل كرد از حذيفه - رضى اللّه عنه - « 2 » انّه قال :
هامش
- نشسته بودم كه على عليه السّلام آمد . پس حضرت فرمود : اين سرور بزرگ عرب است .
پس عايشه گويد : گفتم : پدر و مادرم فداى تو آيا تو سرور عرب نيستى ؟
فرمود : من سرور عالميانم و او سيد عرب است .
و اين حديث مشهور و متواتر است ، و هركه بگويد : على ، سرور نيست ، رسول اكرم را تكذيب كرده ، و تكذيب حضرتش كفر است .
دوم : على از همان نورى آفريده شده كه محمد صلّى اللّه عليه و آله و سلّم از آن آفريده شده و شكى نيست كه محمّد صلّى اللّه عليه و آله و سلّم سيد و سرور است .
سوم : على و محمد از يك درخت هستند ، چنان كه پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم فرمود و شكى نيست كه محمد سيد و سرور است .
( خلاصه عبقات الانوار 4 / 84 )
( 1 ) اصل نسخه : لم .
( 2 ) - در اصل نسخه . رضعم