ايشان منع كند .
راى ايشان بر قتال قرار يافت . همه تير انداختند ، و عبد اللّه سهمى و عمرو حضرمى تير به يكديگر مىانداختند . عمرو حضرمى كشته شد ، و او اول قتلى بوذ از مشركان . و حكم و عثمانرا اسير كردند ، و اول كسى را كه در اسلام اسير كردند ، ايشان بوذند . نوفل بحرب مشغول شذ . عاقبت عاجز شذ . مومنان ، كاروان براندند ، و اسيرانرا ببردند ، تا به خدمت رسول آوردند . قريش گفتند :
محمد ، حرب در ماه حرام ، حلال [ 10 - ر ] دانست . ماهى كه همه خاينان درين ماه ايمن باشند ، او مردم را درين ماه از طلب معيشت منع كرد . و درين ماه خون ريخت و مال بستذ .
بدين معنى مسلمانانرا سرزنش مىكردند ، و مىگفتند : اى از دين برگشتگان ! قتل در ماه حرام حلال داشتيذ و مالها را غارت كرديذ .
و جهودانرا اين معنى خوش نمىآمذ و بفال بذ مىدانستند . مر اهل اسلام را مىگفتند :
واقد ، حرب برافروخت ، و عمرو حرب را عمارت كرد ، و حضرمى حرب را حاضر كرد اين ماه حرام را .
اين سخن برسول رسيذ . عبد اللّه جحش را گفت : من ترا و اصحاب ترا درين ماه بقتال امر نكردم . بفرموذ تا كاروان و اسيرانرا موقوف دارند ، و از ايشان هيچ نستانند ، و هرچه بستده باشند ، رد كنند .
اين معنى بر اصحاب سريه دشوار آمذ ، و گمان بردند كه هلاك شدند .
گفتند : پس چون شب درآمذ ، نظر سوى آسمان كرديم . هلال رجب ديذيم .
نمىدانيم كه اين واقعه در ماه جماد بوذ يا در ماه رجب ، و مردم درين واقعه سخن بسيار مىگويند . بارى - تعالى - اين آيت فروفرستاذ :
يَسْئَلُونَكَ عَنِ الشَّهْرِ الْحَرامِ .
( الاية )
پس رسول - صلى اللّه عليه و آله و سلم - بعد از نزول آيت و تحقيق حال ،